رسوا كننده . ( 926 ) الْوِرد الْمَوْرُود : مراد در اينجا مرگ يا قيامت است . ( 927 ) لَا يَبْأسُ : نيازمند نمىشود . خطبهء 86 ص 85 ف ( 928 ) ارْهَاقُ اجَلِهِ : فرا رسيدن اجلش . ( 929 ) الْكَظْم : حلق ، مجراى تنفس . ( 930 ) سَمَّى : مشخص و معين كرد . ( 930 ) آثارُكُم : اعمالتان . ( 931 ) عَمَّرَ فِيكُمْ نَبِيَّهُ : سالها پيامبرش را در ميان شما عمر داد . ( 932 ) مَحَابَّةُ : آنچه مورد دوستى اوست ( يعنى اعمال صالح ) . ( 933 ) اصْبِرُوا لَهَا انْفُسَكُمْ : نفس خود را در آن شكيبا سازيد . ( 934 ) الظَلَمَة : جمع « ظالم » ، ستمگران . ( 935 ) لا تُدَاهِنُوا : مداهنه و ظاهر سازى نكنيد . ( 936 ) الْمَغْبُونُ : فريب خورده . ( 937 ) الْمَغْبُوط : كسى كه مورد غبطه واقع مىشود . ( 938 ) الرِّيَاء : عملى را براى تظاهر و خودنمايى انجام دادن . ( 939 ) مَنْسَاةٌ : محل فراموشى . ( 940 ) مَحْضَرَةٌ لِلشّيْطَانِ : محل حضور شيطان . ( 941 ) الْحَالِقَةُ : تراشنده ، محو كننده . خطبهء 87 ص 86 ف ( 942 ) اسْتَشْعَرَ : لباس زيرين قرار داد . ( 942 ) تَجَلْبَبَ : لباس روئين قرار داد ، جلباب : لباس گشادى كه روى همه لباسها پوشيده مىشود . ( 943 ) زَهَرَ : درخشيد . ( 943 ) مِصْباحُ الْهُدَى : چراغ هدايت . ( 944 ) الْقِرَى : آنچه كه براى ميهمان جهت پذيرايى مىآورند ، مقصود در اينجا اعمال صالح است كه بايد براى بعد از مرگ آماده گردد . ( 945 ) النَّهَل : اول آب نوشيدن ، يعنى در اولين وهله چنان خويش را سيراب مىكند كه نيازى به نوشيدن دوباره ندارد . ( 946 ) الْجَدَد : زمين سخت و صافى كه حركت در آن آسان است . ( 947 ) الغِمَار : جمع « غمر » ، آب زياد ، قسمت عمده و گود دريا يعنى از درياهاى عظيم و خطرناكى گذشته تا به ساحل نجات رسيده است .