( 25 ) المَكْفُوف : باز داشته شده از حركت . ( 26 ) الدِّسَار : مفرد « الدُسُر » ، ميخ . ( 27 ) الثَوَاقِب : نورانى و درخشنده . ( 28 ) مُسْتَطِيرا : نور افشان ، مقصود خورشيد است . ( 29 ) الرَّقِيم : يكى از نامهاى آسمان . ( 30 ) صَافُّون : صف كشيدگان . ( 31 ) لَا يَتَزَايَلُون : جدا نمىشوند . ( 32 ) السَّدَنَة : جمع « سادن » ، خادمان . ( 33 ) مَتَلَفِّعُون : « تَلَفَعَ بِالثَوْبِ » : لباس را بدور خود پيچيد ، يعنى ملائكه خود را با بالهايشان پيچيده اند . ( 34 ) حَزْنُ الأرْضِ : قسمتهاى سخت زمين . ( 35 ) سَبَخ الارْض : زمين شوره‌زار . ( 36 ) سَنَّ الْمَاءَ : آب را پاشيد ، ريخت . ( 37 ) لَاطَهَا : آن را مخلوط و عجين كرد . ( 38 ) الْبَلَّة : رطوبت ، ترى . ( 39 ) لَزَبَ : به هم چسبيد و ثابت و محكم شد . ( 40 ) الاحْنَاء : جمع « حنو » ، اطراف و جوانب چيزى . ( 41 ) اصْلَدَهَا : آن را خشك و محكم كرد . ( 42 ) صَلْصَلَتْ : بطورى خشك شد كه با وزيدن باد به آن صدايى از آن شنيده مىشد . ( 43 ) مَثُلَ : به پا خاست . ( 44 ) يَخْتَدِمُهَا : ( آن اعضا را ) در خدمت نيازهايش در مىآورد . ( 45 ) اسْتَأدَى الْمَلَائِكَةَ وَدِيعَتَهُ : از ملائكه اداء و انجام آن را خواست . ( 46 ) اغْتَرَّ آدَمَ الشَّيْطَانُ : شيطان از غفلت او ( آدم ) بهره جست و گمراهش كرد ، « اغْتَرَّهُ » : ناگهان و بىخبر بر او وارد شد . ( 47 ) الْجَذَل : فرح و شادى . ( 48 ) الْوَجَل : خوف ، ترس . ( 49 ) مِيثَاقَهُمْ : عهد و پيمان آنها . ( 50 ) الأنْدَاد : مِثْلها ، مقصود بتها و معبودهايى است كه پرستش مىشدند . ( 51 ) اجْتَالَتْهُم : آنها را از قصدشان منصرف ساخت . ( 52 ) وَاتَرَ الَيْهِمْ أَنْبِيَائَهُ : پيامبرانش را يكى پس از ديگرى بسوى مردم فرستاد