( 52 ) لِيَسْتَأدُوهُم : تا اداء ( پيمان ) را طلب كنند . ( 53 ) الأَوْصَاب : جمع « وَصب » ، رنجها ، سختيها . ( 54 ) المَحَجَّة : راه راست و روشن . ( 55 ) نَسَلَتْ : پى در پى گذشت . ( 56 ) عِدَتِهِ : وعدهء خداوند ، مقصود وعدهء ارسال حضرت محمد ( ص ) است كه خداوند آن را از زبان پيامبران گذشته خبر داده است . ( 57 ) سِمَاتُهُ : علامات و نشانه‌هاى پيامبر اسلام ( ص ) ( كه در كتب انبياء گذشته بوده است ) . ( 58 ) الْمُلْحِدُ فِى اسْمِ اللَّهِ : آن كس كه اسم خدا را از مورد اصليش بگرداند و به معبودهاى باطل بگذارد . ( 59 ) الْعَلَم : علامت و نشانه‌اى كه براى راهنمائى وضع مىشود . ( 60 ) نَاسِخَهُ و مَنْسُوخَهُ : احكام شرعيه‌اى كه برخى بواسطه برخى ديگر نسخ مىشوند . ( 61 ) رُخَصَهُ : آنچه در قرآن مباح و مجاز شمرده شده است و عكس آن عَزَائِم ، ( واجبات ) است . ( 62 ) الْمُرْسَل : مطلق . ( 62 ) الْمَحْدُود : مقيد . ( 63 ) الْمُحْكَمْ : آيات محكم ، مانند آيات احكام و قصص و اخبارى كه معناى صريح دارند ، و متشابه آياتى است كه معنايش صريح نيست مانند آيه : « يَدُ اللَّهِ فَوْقَ أَيْدِيهِمْ » ( سوره فتح ، 10 ) . ( 64 ) المُوَسَّعُ عَلىَ الْعِبَادِ فِى جِهْلِهِ : آنچه مردم در ندانستن آن مجازند ، مانند حروف آغازين برخى از سور مثل الم ، الر . . . ( 65 ) يَأْلَهُونَ إلَيْهِ : به آن پناه مىبرند و ملازم آن مىشوند . ( 66 ) الوِفَادَة : زيارت . خطبهء 2 ( 67 ) لا يَئِلُ : ( از باب وعد - يعد ) نجات نمىيابد . ( 68 ) مُصَاص : خالص . ( 69 ) مَدْحَرَةُ الشَيْطَانِ : آنچه موجب طرد و دورى شيطان است . ( 70 ) الْمَثُلَات : جمع « مَثُلَة » ، عقوبات ، كيفرها .