( 2110 ) ذَاتَ صِقَالٍ : صيقلى ، جلا داده شده . ( 2111 ) المِعْجَر : پارچه‌اى كه زنان جهت پوشش ، روى سر مىاندازند و با آن سر و گردن و شانه و بخشى از سينه را مىپوشانند . ( 2111 ) الاسْحَم : سياه . ( 2112 ) الاقْحُوَان : گل بابونه . ( 2113 ) الْيَقَق : بسيار سفيد . ( 2114 ) يَأْتَلِقُ : مىدرخشد . ( 2115 ) قِسْط : نصيب ، بهره . ( 2116 ) عَلَاه : بر آن برترى يافت ، يعنى رنگهايش به جهت براقى و جلاء و . . . بر ديگر رنگها برترى دارد . ( 2117 ) الْبَصِيص : درخشش . ( 2118 ) الرَوْنَق : زيبايى . ( 2119 ) الازَاهِير : جمع « ازهار » ، كه آن نيز جمع « زهر » است ، شكوفه‌ها . ( 2119 ) الْمَبْثُوثَة : پراكنده . ( 2120 ) لَمْ تُرَبِّهَا : آن را پرورش نداد . ( 2121 ) الْقَيْظ : بسيار گرم ، پرحرارت . ( 2122 ) يَنْحَسِرُ مِنْ رِيشِهِ : پرهايش مىريزد . ( 2123 ) تَتْرَى : بتدريج و با فاصله انجام مىدهد ، يعنى طاووس پرهايش را بتدريج مىريزد . ( 2124 ) يَنْحَتُّ : مىريزد ، كنده مىشود . ( 2125 ) عَسْجَدِيَّةً : طلايى . ( 2126 ) عَمَائِق : جمع « عميقة » ، ژرف . ( 2127 ) بَهَرَ : غلبه كرد ، مغلوب ساخت . ( 2128 ) جَلّاهُ : آن را ظاهر نمود ، آشكار كرد . ( 2129 ) ادْمَجَ : محكم و استوار كرد . ( 2129 ) قَوائِم : پاها . ( 2130 ) الذَرَّة : مورچهء ريز . ( 2131 ) الْهَمَجَة : مگس ريز . ( 2132 ) وَاىَ : وعده كرد . ( 2133 ) الْحِمَام : مرگ . ( 2134 ) عَزَفَتْ : ناخوش داشت ، بىميل شد . ( 2135 ) اصْطِفَاقِ الاشْجَار : تكان خوردن برگهاى درختان بواسطهء باد ، به طورى كه صداى آن شنيده شود . ( 2136 ) الْكُثْبَان : جمع « كثيب » ، تپه‌هائى از شن و ريگ . ( 2137 ) الافْنَان : جمع « فنن » ، شاخه‌ها . ( 2138 ) غُلُف : جمع « غلاف » ، غلافها . ( 2138 ) الاكْمَام : جمع كمّ ، كاسبرگها . ( 2139 ) تُجْنَى : چيده مىشود . ( 2140 ) المُصَفّقَة : مصفا . ( 2141 ) الْمُونِقَة : اعجاب آور ، شگفت انگيز .