خطبهء 162 ص 161 ف ( 2007 ) الْوَضِين : تنگ پالان شتر . ( 2008 ) تُرْسِلُ : رها مىكنى . ( 2009 ) السَدَد : درستى و راستى ، « غير سدد » ، نادرست ، نابجا . ( 2010 ) الذِمَامَة : حمايت ، كفايت . ( 2010 ) الصِهْر : خويشاوندى بين نزديكان زن و نزديكان شوهر . ( 2011 ) النَوْط : آويزان شدن ، چسبيدن ، قصود رابطه قرابت و خويشاوندى است . ( 2012 ) الاثَرَة : به خود اختصاص دادن . ( 2013 ) النَهْبَ : غنيمت . ( 2014 ) صِيحَ : فرياد زده شد . ( 2015 ) حَجَرَات : جمع « حجرة » ، ناحيه‌ها ، اطراف . ( 2016 ) هَلُمَّ : ياد آر . ( 2017 ) الْخَطْب : امر عجيب و عظيم . ( 2018 ) الاوَد : كجى ، اعوجاج . ( 2019 ) فَوَّار : سوراخى كه از آن آب فوران و جوشش مىكند . ( 2020 ) جَدَحُوا : مخلوط كردند . ( 2021 ) الشِرْب : بهره‌اى از آب ، سهميه آب . ( 2021 ) وَبِيئاً : و با آور . ( 2022 ) مَحْض : خالص و ناب . خطبهء 163 ص 162 ف ( 2023 ) سَاطِح الْمِهَاد : مسطح كننده زمين و گسترانندهء آن ، مقصود از « مهاد » ، در اينجا زمين است . ( 2024 ) الوِهَاد : جمع « وهدة » ، زمينهاى پست و گود ( مانند دره‌ها و رودخانه‌ها ) . ( 2024 ) مُسِيل : جارى كننده سيل . ( 2025 ) النِجَاد : جمع « نجد » ، زمينهاى بلند و مرتفع . ( 2026 ) الابَانَة : در اينجا به معنى ممتاز كردن و جدا نمودن است ضمير در « له » به خداوند بر مىگردد . يعنى براى هر مخلوقى حدى قرار داد تا خود از مخلوقات ممتاز و جدا گردد . ( 2027 ) شُخُوصُ لَحْظَةٍ : نگاه‌هاى ممتد بدون اينكه پلكها حركت كند ، خيره شدن . ( 2028 ) ازْدِلَافُ : نزديك شدن . ( 2028 ) الرَّبْوَة : زمين بلند ، تپه . ( 2029 ) دَاجٍ : تاريك . ( 2030 ) الْغَسَق : تاريكى اول شب .