( 2030 ) سَاجٍ : ساكن ، آرام . ( 2031 ) يَتَفَيّا : سايه مىاندازد . ( 2032 ) الافُول وَ الْكُروُر : غروب و طلوع . ( 2033 ) يَنْحَلُهُ : به او نسبت مىدهد . ( 2034 ) الاقْدَار : جمع « قدر » ، اندازه و مقدار . ( 2035 ) نِهَايَات الاقْطَار : نهايت اطراف ، مقصود نهايت در طول و عرض و ارتفاع است . ( 2036 ) تَاثّل : استقرار يافتن ، ثابت و پا بر جا شدن . ( 2037 ) اقَامَ حَدَّهُ : براى هر پديده حدى معين كرد . ( 2038 ) السَّوِىّ : مستوى الخلقة ، كامل و بدون عيب و نقص . ( 2039 ) الْمُنْشَأ : آفريده شده . ( 2039 ) الْمَرْعِىّ : محفوظ ، حفاظت شده . ( 2040 ) السُلَالَة : آنچه از چيزى كشيده مىشود ، عصاره ، چكيده . ( 2041 ) قَرَارَ مَكِين : منظور محل جنين در رحم است . ( 2042 ) تَمُورُ : حركت مىكنى . ( 2043 ) لَا تُحِيرُ : پاسخ نمىدهى . خطبهء 164 ص 163 ف ( 2044 ) اسْتَسْفَرِونِى : مرا سفير قرار دادند . ( 2045 ) وَشِيجَةُ رَحِمٍ : پيوند خويشاوندى و قرابت . ( 2046 ) يَرْتَبِطُ : مىبندد . ( 2047 ) الْمَرْج : در هم آميختن ، مخلوط كردن . ( 2048 ) سَيِّقَةً : چهار پايانى كه دشمن به غارت برده . خطبهء 165 ص 164 ف . ( 2049 ) نَعَقَتْ : صدا كرد . ( 2050 ) ذَرَأَ : آفريد . ( 2051 ) الاخَادِيد : جمع « اخدود » ، شكافهاى زمين . ( 2052 ) الْخُرُوق : جمع « خرق » ، زمينهاى پهناورى كه در آن باد مىوزد . ( 2052 ) الْفِجَاج : جمع « فجّ » ، جاده‌هاى وسيع . ( 2053 ) الاعْلَام : جمع « علم » ، در اينجا به معنى قله كوهها است . ( 2054 ) مُرَفْرِفَة : بال زننده ، پرواز كننده . ( 2055 ) المَخَارِق : جمع « مخرق » ، فلاتها ، بيابانهاى خشك . ( 2056 ) الْحِقَاق : جمع « حق » ، محل پيوند دو مفصل . ( 2057 ) مُحْتَجَبَة : پوشيده شده ( با گوشت و