( 1828 ) مَخَطُّهَا : اثر و نشانهء آن . ( 1829 ) جُثّةً خَلًاء : جسم بىروح . ( 1830 ) الْخُفُوت : سكون . ( 1831 ) اطْرَافِى : دست و پا و سر من . ( 1832 ) مُرصِد : اسم فاعل از « ارصد » منتظر . خطبهء 150 . ( 1833 ) تَبَاشِير : اوائل . ( 1834 ) ابَّان : هنگام ، وقت . ( 1835 ) الدُنُوّ : نزديكى . ( 1836 ) الرِبْق : طناب گره دار . ( 1837 ) يَصْدَع شَعْباً : جمعى را متفرق مىكند . ( 1838 ) يَشْعَب صَدْعاً : پراكنده‌اى را جمع مىكند . ( 1839 ) الْقَائِف : اثر شناس ، قيافه شناس . ( 1840 ) يُشْحَذُ : تيز مىشود . ( 1841 ) الْقَيْن : آهنگر . ( 1841 ) النَصْل : تيغهء كارد و شمشير و مانند آن . ( 1842 ) يُغْبَقُونَ : در شب نوشانده مىشود . ( 1842 ) الصَبُوح : آنچه در صبح آشاميده مىشود . ( 1843 ) الغِيَر : حوادث و مصائب روزگار . ( 1844 ) اخْلَوْلَقَ الاجَلُ : پايان زندگى فرا رسيد . ( 1845 ) اشْتَالُوا : بالا بردند ، بلند كردند . ( 1846 ) حَمَلُوا بَصَائِرَهُمْ عَلَى اسْيَافِهِم : بينائى خويش را بر شمشيرهاى خود حمل كردند ( اشاره به اينكه از روى آگاهى و عقيده جنگ مىكردند ) . ( 1847 ) الْوَلَائِج : جمع « وليجة » ، همراز ، ياران خاص و نزديك . ( 1848 ) الْغَمْرَة : شدت و فشار . ( 1849 ) مَارُوا : روان شدند ، رفت و آمد كردند . خطبهء 151 . ( 1850 ) مَدَاحِر : موجبات طرد ، آنچه موجب راندن و دور كردن مىشود . ( 1851 ) مَخَاتِله : كيدهاى او ( شيطان ) . ( 1852 ) الْفَتْرَة : فاصله زمانى بين دو پيامبر ، مقصود زمانى است كه مردم بدون دين و آئين الهى بودند . ( 1853 ) الْبَوَائِق : جمع « بائقه » ، مصائب ، حوادث ناگوار . ( 1854 ) الْقَتَام : غبار . ( 1854 ) العِشْوَة : نادانسته به كارى پرداختن ،