صبح صالح ( مترجم : رحيمى نيا )
109
فرهنگ نهج البلاغه ( فارسى )
بدون بيان و بينش بكارى اقدام كردن . ( 1855 ) شِبَابُهَا : ابتداى آن . ( 1856 ) السِلَام : جمع « سلمة » ، سنگها . ( 1857 ) مُرِيحَة : گنديده ، بد بو . ( 1858 ) يَتَزَايَلُون : پراكنده مىشدند . ( 1859 ) الرَجُوف : پراضطراب . ( 1860 ) الْقَاصِمَة : شكننده . ( 1860 ) الزَحُوف : يورش برنده ، هجوم كننده . ( 1861 ) نُجُومِهَا : ظاهر شدن آن . ( 1862 ) يَتَكَادَمُون : يكديگر را گاز مىگيرند . ( 1863 ) الْعَانَة : گروهى از خران وحشى ( گورخر ) . ( 1864 ) تَغِيضُ : كم مىشود و فرو مىرود . ( 1865 ) تَدُقُّ : مىكوبد . ( 1866 ) مِسْحَل : سوهان ، تيشه ، دهنه اسب ، حلقهء لجام . ( 1867 ) تَرُضّهُمْ : آنها را خرد مىكند . ( 1868 ) الْكَلْكَل : سينه . ( 1869 ) الْوُحْدَان : جمع « واحد » ، تنها . ( 1870 ) عَبِيط الدِّمَاءِ : خونهاى تازه و خالص . ( 1871 ) تَثْلِمُ مَنَارَ الدِّين : منار دين را در هم مىكشند ، منظور از منار دين در اينجا دانشمندان و متفكران دينى هستند . ( 1872 ) الاكْيَاس : جمع « كيّس » ، انسانهاى عاقل و زيرك . ( 1873 ) الارْجَاس : جمع « رجس » ، كثيفىها نجاستها ، مقصود افراد پليد و ناپاك است . ( 1874 ) مَطْلُول : كسى كه خونش به هدر رفته است ، كسى كه حقش ضايع شده . ( 1875 ) يُخْتِلُون بِعَقْدِ الايْمَان : با سوگندها مىفريبند . ( 1876 ) الانْصَاب : نشانهها و علامتهاى نصب شده . ( 1877 ) اللُعَق : جمع « لعقة » ، چند قاشق غذا ، چند لقمه . ( 1878 ) انَّكُمْ بِعَيْنِهِ : شما در نظر او هستيد . خطبهء 152 . ( 1879 ) لَا تَسْتَلمُهُ الْمَشَاعِرُ : حواس آدمى بدان نمىرسد . ( 1880 ) النَصَب : تعب ، خستگى ، رنج . ( 1881 ) الادَاة : آلت و ابزار .