هاشم حسيني تهرانى
32
علوم العربية
14 - نضرب - نون حرف مضارع ، ضمّه علامت رفع ، و در اين صيغه ضمير نحن مستتر است به استتار واجب ، و معنى استتار آن است كه فعل از جهت معنى داراى آن ضمير است . و اجمال كلام در زيادات ماضى آنكه در اواخر دوازده صيغه ضمائر بارز متّصل شده ، و در دو صيغه " ضرب و ضربت " ضمير مستتر است ، و تاء كه علامت تأنيث است ملحق شده و در چهارده صيغه مضارع غير از ضميرها ، در اول آنها حرف مضارع زياده شده " در صيغه اول و دوم و سوم و ششم ياء ، در صيغه سيزدهم همزة ، در صيغه چهاردهم نون ، در هشت صيغه ديگر تاء " و در آخر دوازده صيغه علامت رفع زياد شده " در صيغه اول و چهارم و هفتم و سيزدهم و چهاردهم ضمه ، در صيغه دوم و پنجم و هشتم و يازدهم نون مكسور ، و در صيغه سوم و نهم و دهم نون مفتوح " و در دو صيغه جمع مؤنث غائب و حاضر " يضربن و تضربن " علامت رفع نيست . و اما چهارده صيغه امر ، چنانچه مذكور شد همان چهارده صيغه مضارع است ، ولى در اول شش صيغه غائب و دو صيغه متكلم لام مكسور كه بنام لام امر است پيش از حرف مضارع زياد شده ، و در اول شش صيغه حاضر حرف مضارع حذف ، و همزهاى بجايش آورده شده و از آخر دوازده صيغه علامتهاى رفع حذف شده ، و در آخر دو صيغه " يضربن و تضربن " تغييرى نشده است ، و صورت صيغههاى امر