3 - ضربوا - واو علامت جمع مذكّر و ضمير فاعل است ، مانند " زيدون ضربوا ، و ضرب زيدون " و آنچه در صيغه تثنيه گفته شد در اينجا نيز گفته مىشود ، و در اين صيغه فتحه باء به مناسبت واو به ضمّة تبديل شده است ، و در كتابت قاعدة آن است كه پس از واو جمع الفى نويسند تا با واو غير جمع اشتباه نشود ولى خوانده نميشود . 4 - ضربت - تاء ساكن در اين صيغه علامت تأنيث است ، يعنى دلالت مىكند كه فاعل مؤنّث است ، و ضمير مفرد مؤنث غائب كه هى باشد در آن مستتر است آنگونه كه هو در ضرب مستتر است . 5 - ضربتا - تاء علامت تأنيث فاعل ، و الف علامت تثنيه و ضمير فاعل است . 6 - ضربن - نون مفتوح علامت جمع مؤنث و ضمير فاعل است ، مانند واو كه علامت جمع مذكر است ، و اگر فاعل جماعتى از مردان و زنان باشند صيغه ضربوا آورده مىشود ، و باء در اين صيغه تا صيغه چهاردهم براى سهولت تلفّظ ساكن شده . 7 - ضربت - تاء مفتوح علامت مفرد مذكر حاضر و ضمير فاعل است . 8 - ضربتما - تما علامت تثنيه مذكر حاضر و ضمير فاعل است . 9 - ضربتم - تم علامت جمع مذكر حاضر و ضمير فاعل است . 10 - ضربت - تاء مكسور علامت مفرد مؤنث حاضر و ضمير فاعل است . 11 - ضربتما - تما در اين صيغه مانند صيغه هشتم ضمير فاعل .