تأثير تعدد عنوان در تعدد معنون حق آن است كه تعدّد عنوان مستلزم تعدد معنون نيست ، بلكه با تعدد عنوان گاهى معنون نيز متعدد مىشود و گاهى نمىشود . نظر محقق نايينى : دو عنوانى كه ميانشان عموم من وجه است ، از دو جهت بر شىء صدق مىكنند ، نه از يك جهت و ازاين‌رو ، تركيب ميان دو حيثيت ، تركيب انضمامى مىباشد نه اتحادى ، مگر آنكه دو حيثيت مفروض ، تعليلى باشند نه تقييدى ، كه در اين صورت واجب و حرام شىء واحدى خواهد بود . نقد نظر محقق نائينى : 1 - انتزاع عنوان از معنون هميشه به اعتبار انضمام حيثيت زايد بر ذات آن نيست ، بلكه عنوان گاهى از نفس ذات انتزاع مىگردد ، مانند انتزاع ابيض از بياض ، و انتزاع صفات ذاتى واجب از واجب . 2 - عنوان هميشه حاكى از يك حقيقت متأصل در معنون نيست ، بلكه گاهى براى عنوان مابازايى در خارج به صورت يك حقيقت متأصل وجود ندارد ، مانند عنوان عدم . در اين موارد فرض حيثيت متأصلى كه عنوان از آن انتزاع شده باشد ، ضرورت ندارد . شايد عنوان غصب نيز از اين قبيل عناوين باشد . ان العنوان لا يجب فيه ان يكون كاشفا عن حقيقة متأصلة على وجه يكون انطباق العنوان أو مبدأه عليه من باب انطباق الكلى على فرده ، بل من العناوين ما هو مجعول و معتبر لدى العقل لصرف الحكاية و الكشف عن المعنون من دون ان يكون بإزائه فى الخارج حقيقة متأصلة ، مثل عنوان العدم . ثمرهء نزاع در جايى كه مأمور به عبادت است ، بنا بر قول به امتناع اجتماع امر و نهى و ترجيح دادن جانب نهى ، اگر مكلف از روى عمد و با علم به حرمت ، محل اجتماع را