تلمسانى مىفرمايد : « ط مأنينه همان سكوت است و همان‌طور كه پيامبر صلّى اللّه عليه و إله مىفرمايد : اركع حتى تطمئنّ راكعا ، و ارفع حتى تطمئن رافعا « 1 » ؛ در ركوع قرار بگير تا در آن وضعيت به سكون و آرامش برسى و برخيز تا زمانى كه در حالت ايستاده به سكون و آرامش برسى . و مطالعهء خبر ، حضور خبر در ذهن است ، يعنى آگاهى از خبر وارد از جانب خداى تعالى بر زبان پيامبرش صلّى اللّه عليه و إله در ارتباط با شكهاى مختلف ترس . » و هو على ثلاث درجات : الدرجة الاولى ؛ الخوف من العقوبة و هو الخوف الذى يصح به الايمان و هو خوف العامة . ترس از عقوبت الهى است و آن ترسى است كه از درستى ايمان ناشى مىشود ، و آن خوف عامه است . تلمسانى در اين ارتباط مىفرمايد : « در مورد كلام خواجه ( يصح به الايمان ) بايد گفت كه ايمان همان تصديق است ، پس اگر شخص خائف نسبت به عامل ترسش اطمينان نداشت هرگز نمىترسيد . پس خوف دلالت بر درستى ايمان مىكند . و آنجا كه مىفرمايد ( و هو خوف العامة ) ، يعنى مسلما ترس براى خاصه وجود ندارد . ( توضيح در اين باره به زودى خواهد آمد ) . و هو يتولد من تصديق الوعيد ، و ذكر الجناية ، و مراقبة العاقبة . و اين ترس از تصديق انذارها و تهديدهاى الهى ، توجه به گناهان انجام شده و توجه به پايان كار شخص در آخرت متولد مىگردد . « 2 » تلمسانى مىفرمايد : شرح « تصديق وعيد » را در گذشته بيان داشتيم و مقصود از وعيد همان تهديد است و « جنايت » همان معصيت است و منظور از عاقبت همان آخرت است و « مراقبه » نيز توجه دائمى ذهن انسان به آنچه مورد نظر اوست مىباشد » .

--> ( 1 ) . عن ابى هريرة ، انّ الرسول صلّى اللّه عليه و إله دخل المسجد ، فدخل رجل فصلّى ، ثم جاء فسلم على النبى صلّى اللّه عليه و إله ، فردّ النبى عليه السّلام فقال : ارجع فصلّ ، فانك لم تصل ، فصلى ، ثم جاء فسلم على النبى صلّى اللّه عليه و إله فقال : ارجع فصلّ فانك لم تصّل ، ثلاثا ، فقال : و الذى بعثك بالحق لا احسن غيره ، فعلّمنى ، قال : اذ اقمت الى الصلاة فكبّر ، ثم اقرا ما تيسّر من القرآن ، ثم اركع حتى تطمئن راكعا ، ثم ا رفع حتى تعتدل قائما ، قائما ، ثم اسجد حتى تطمئن ساجدا ، ثم ارفع حتى تطمئن جالسا ، ثم اسجد حتى تطمئن ساجدا ، ثم افعل ذلك فى صلاتك كلها . ( اخرجه البخارى فى كتاب الاذان ) . ( 2 ) . قال كاشانى : اى دوام حضور القلب مع الاخرة .