تعريف سكر : السكر فى هذا الباب اسم يشار به الى سقوط التمالك فى الطرب ، و هذا من مقامات المحبّين خاصّة ، فانّ عيون الفناء لا تقبله ، و منازل العلم لا تبلغه . سكر در اين باب اسمى است كه به سقوط تمالك و اختيار در شدت طرب و شادى اشارت دارد و اين از مقامات محبّين خاص است . پس همانا عينيت فنا ؛ يعنى حقايق فنا سكر را نمىپذيرد ، زيرا سكر آميزه‌اى از حيرت و جهل است و اهل فنا از آن مبرّا ه ستند و منازل و مقامات علم بدان نمىرسد ، زيرا مقام علم پايين‌تر از مقام مكاشفه است . نشانه‌هاى سكر : سكر را سه نشانه يا علامت است : 1 . الضيق عن الاشتغال بالخبر ، و التعظيم قائم . اهل سكر از شدّت و جد و اشتغال به محبوب ، حوصلهء شنيدن اخبارى را ندارد كه مربوط به اهل حجاب است . همچنين ، عظمت ساحت ربوبى كه خود را قائم به او مىبيند او را از اشتغال به اخبار باز مىدارد و اين بدان معنا نيست كه اهل سكر از شريعت و تكاليف الهى بىنياز باشد ، بلكه او مشعوف حق تعالى است ، لذا شنيدن خبر يا ديدن آثار يار در حضور يار را بىحاصل مىداند ، درحالىكه وقف طاعت اوست . شاهد روشن در اين زمينه كلام نورانى امام حسين عليه السّلام در دعاى عرفه است كه فرمود : الهى ترددى فى الآثار يوجب بعد المزار . « 1 » خدايا ، اشتغال به آثارت موجب دورى از روى نازنين تو است . حافظ ار ميل به به روى تو دارد شايد * جاى در گوشهء محراب كنند اهل كلام 2 . و اقتحام لجه الشوق و التمكين دائم . نشانهء دوم سكر فرو رفتن در امواج شوق است ، درحالىكه تمكّن برقرار و مستمر است ؛ يعنى علم و عمل به تكاليف پابرجاست .

--> ( 1 ) . مفاتيح الجنان دعاى عرفه امام حسين .