يعنى ، چون حق تعالى ، نور خويش را بر اين جان‌ها افشانده است ، نور او هرگز پراكنده نمىگردد . اشاره است به حديث : ان اللّه تعالى خلق خلقه فى ظلمة . فألقى عليهم من نوره . فمن أصابه من ذلك النور اهتدى و من اخطّاه ضلّ . « 1 » همانا خداوند بلند مرتبه ، آفريدگان را در تاريكى بيافريد . آنگاه نور خود را بر آنان بتابانيد . هركه را آن نور ، برخورد ، به راه راست آيد و هركه از آن نور بىبهره باشد گمراه شود . امام صادق عليه السّلام در مورد انواع ديد فرمود : انّما شيعتنا اصحاب الاربعة اعين : عينان فى الرأس و عينان فى القلب . . . « 2 » همانا شيعيان ما اصحاب چهار ديده هستند : دو چشم در سر و دو چشم در قلب . همچنين امام سجاد عليه السّلام در اين باره فرمود : ان للعبد اربعة اعين : عينان يبصر بهما امر آخرته و عينان يبصر بهما امر دنياه فاذا اراد الله عز و جل بعبد خيرا فتح له العينين اللتين فى قلبه ، فابصر بهما الغيب . . . « 3 » همانا براى بنده چهار چشم است : دو چشمى كه به واسطهء آن كار آخرتش را مىبيند و دو چشم ديگر كه با آن كار دنيايش را ملاحظه مىكند ، پس هرگاه خداى متعال ارادهء خير براى بنده‌اى كند ، دو چشم در دلش مىگشايد ، تا به واسطهء آن عالم غيب را ببيند .

--> ( 1 ) . احاديث مثنوى ، ص 67 . ( 2 ) . روضه كافى ، ص 215 . ( 3 ) . خصال ، شيخ صدوق باب چهارم ص 240 .