مىكنند ، در واقع دكان براى خود گشودند . به قول حافظ : نقد صوفى نه همه باده بيغش باشد * اى بسا خرقه كه مستوجب آتش باشد اصحاب سرّ به سه گروه يا طبقه تقسيم مىشوند : الطبقه الاولى : طائفة علت همتهم ، و صفت قصودهم ، و صحّ سلوكهم ، و لم يوقف لهم على رسم و لم ينسبوا الى اسم ، و لم تشر اليهم الأصابع ، أولئك ذخائر الله حيث كانوا . گروهى كه همت عالى دارند و قصدها و عزيمت آنها خالص است ، سلوك و حركت آنها كاملا سالم و عارى از علائق است ، به اسم و رسم متكى نيستند و در بين مردم شهرتى ندارند ، حتى به سر انگشتى مشهور نيستند ، درحالىكه ذخائر خدا در بين مردم هستند و از بندگانش دفع بلا مىكنند . البته اصحاب سرّ اسم و رسم را از خداى خويش دارند ، كسى كه به مقام عبوديت برسد رنگ و صبعه از ربوبيّت دارد . پيامبر صلّى اللّه عليه و إله از آن جهت كه عبد الله شد يعنى خلعت ربوبى را بر تن نمود و جنّيان به گردش ازدحام نمودند : وَ أَنَّهُ لَمَّا قامَ عَبْدُ اللَّهِ يَدْعُوهُ كادُوا يَكُونُونَ عَلَيْهِ لِبَداً . « 1 » چون بندهء خاص ( محمد ) براى آن‌كه خدا را بخواند قيام كرد طايفهء جنيان گرد او ازدحام كردند كه نزديك بود بر سر هم فروريزند . يعنى اولياى الهى اگر چه شهرت زمينى ندارند ، اما شهرت و آوازهء آسمانى دارند كه همهء ساكنان ملكوت به حال آنها غبطه مىخورند . الطبقه الثانيه : طائفة اشاروا عن منزل ، و هم فى غيره ، و ورّوا بأمورهم و هم بغيرها ، و نادوا على شأن و هم على غيره ، فهم بين غيرة عليهم تسترهم ، و أدب منهم يصونهم ، و ظرف يهذّبهم . اين گروه از اصحاب سرّ كسانى هستند كه عوام ، آنها را به حسب ظاهر به مقامى مىخوانند ، درحالىكه آنها فراتر از آن هستند ، آنها اهل تمكين هستند و به امورى مىپردازند كه از باب توديه است ، درحالىكه شأن آنها فراتر از آن امور است يا به شأن و جايگاهى خوانده مىشوند كه بزرگتر از آن هستند و داراى غيرتى هستند كه آنها را مىپوشاند .

--> ( 1 ) . جن / 19 .