باب فقر قال الله تعالى : يا أَيُّهَا النَّاسُ أَنْتُمُ الْفُقَراءُ إِلَى اللَّهِ . « 1 » خداى متعال مىفرمايد : اى مردم شما فقير و نيازمند به خدا هستيد . تعريف فقر : الفقر اسم لببراءة من الملكة . و هو على ثلاث درجات . فقر اسمى براى برائت از احساس مالكيت و دارايى است . درحالىكه انسان ، عبد است و مالك حقيقى خداست . فقر را سه درجه است : الدرجة الاولى : فقر الزهّاد و هو قبض اليد عن الدّنيا ضبطا او طلبا و اسكات اللّسان عنها مدحا أو ذما و السّلامة منها طلبا او تركا و هذا هو الفقر الذى تكلّموا فى شرفه . درجهء اول فقر مخصوص زاهدان است كه شامل سه بخش است : الف ) دست بر افشاندن از دنيا ، اعم از نگهدارى يا طلب . يعنى از دنيا اگر چيزى دارد آن را نگه نمىدارد بلكه انفاق مىكند و اگر چيزى ندارد اوقاتش را صرف طلب آن نمىكند . ب ) زيان را از مدح يا مذمت دنيا بستن زيرا هر دو براى انسان دل مشغولى مىآورد . ج ) قلبا از طلب يا ترك دنيا مصون ماندن زيرا طلب دنيا يا ترك دنيا هر دو نوعى اشتغال به دنياست ، علاوه‌بر آن ادعاى ترك دنيا آفاتى چون ريا و طلب مقام و خودنمايى در پىدارد . به هر حال فقر زاهدان فقرى است كه رسول اكرم صلّى اللّه عليه و إله در شرافت آن فرمود :

--> ( 1 ) . فاطر / 15 .