« اغراض » هم به معناى اغيار است و هم اميال دنيوى و نفسانى معنى مىدهد . الدرّجة الثانية : قصد لا يلتقى سببا الا قطعه ، و لا حائلا الّا منعه و لا تحاملا الّا سهّله . درجهء دوم قصد هم سه بخش دارد : الف ) عبد سالك با مانعى برخورد نمىكند مگر آنكه آن را از ميان بردارد . موانع تا نگردانى ز خود دور * درون خانهء دل نايدت نور « 1 » ب ) با حائلى از حجاب برخورد نمىكند مگر آنكه اثر از آن حجاب‌ها باقى نمىگذارد . تو را تا آينه زنگار باشد * حجاب ديدن دلدار باشد « 2 » ج ) هيچ بار سنگينى را به دوش نمىكشد مگر اينكه آن را به آسايش و راحتى مبدل مىسازد . چو باد ، عزم سر كوى يار خواهم كرد * نفس به بوى خوشش مشكبار خواهم كرد « 3 » در اينجا « سبب » به معناى مانع است و منظور از « حائل » هم حجاب‌هاى ظلمانى است . الدرجه الثالثه : قصد الاستسلام لتهذيب العلم ، و قصد اجابة دواعى الحكم ، و قصد اقتحام بحر الفناء . درجهء سوم قصد هم سه بخش دارد : الف ) تسليم شدن به احكام شرع به منظور مهذب شدن ، زيرا احكام شرع ظاهر و باطن عبد را پاك و خالص مىسازد . ب ) دعوت حكم خدا را اجابت كردن . زيرا هر حكمى از احكام خدا يكى داعى در باطن عبد دارد و اين دعوت‌كننده عبد را به عمل صالح كه مناسب آن حكم باشد فرا مىخواند كه آن را در اصطلاح عرفا « سرّ اللّه الداعى اليه » مىنامند .

--> ( 1 ) . شيخ محمود شبسترى گلشن راز . ( 2 ) . شيخ محمود شبسترى ، گلشن راز . ( 3 ) . حافظ .