درجهء دوم مخصوص خواص است و آن رجاء ارباب رياضات مىباشد . اهل رياضت كسانى هستند كه با اميدوارى همت‌هايشان را خالص مىكنند و اميدوارى را وسيله‌اى قرار مىدهند براى زدودن كمترين آثار گناه و كژانديشى و سستى از وجودشان . و همت‌هايشان را با ملزم شدن به شروط علم كه علم شريعت و طريقت است محكم مىكنند و خود را ملوم به اجراى احكام شريعت و طريقت مىنمايند . الدرجة الثالثة : رجاء ارباب القلوب ، و هو رجاء لقاء الحق الباعث على الاشتياق ، المنّغص للعيش ، المزهّد فى الخلق . درجهء سوم : اميد اهل قلب است و آن اميد به ديدار حق است كه برانگيزانندهء اشتياق مىباشد و باعث از بين رفتن لذت كام‌جويى از دنياست و بازدارندهء شخص است از اين كه با خلق همراه شود . درجهء سوم مخصوص خاص الخاص است . درجهء دوم براى متوسطين است و آن‌ها كسانى هستند كه از تنبلى و سستى دورى مىگزينند . اما اين‌ها ارباب دل نيستند بلكه ارباب رياضتند . ارباب قلوب كسانى هستند كه صاحب دل‌هاى زنده پويايند كه از سرچشمه‌هاى فيض الهى روزى مىگيرند و هر لحظه در انتظار اتصال به حقيقت فيض الهى كه همان ذات اوست ، هستند . پس بايد انتظار كشيد ، آن انتظارى كه براى شيخ بهائى بسيار طول كشيد . او مدتى طولانى رياضت كشيد تا خدا او را به نشان بندگى مفتخر كرد . و در اين حالت است كه مىگويد : زدم به تيرم ، بعد چندين انتظار * گرچه دير آمد ، خوش آمد تير يار شد دلم آسوده چون تيرم زدى * اى سرت گردم چرا ديرم زدى « 1 » الباعث على الاشتياق : لهذا اين اميد دائما بر اشتياق سالك مىافزايد . و او را علاقه‌مند مىسازد و ارادت و عشق او را دو چندان مىنمايد . وقتى زمانى طولانى با امام زمان عليه السّلام راز و نياز كنى ، با تمام وجودت نسيم حضور را احساس مىكنى .

--> ( 1 ) . كشكول شيخ بهايى .