خوف در دل مخبتين است و اين با اطمينان و سكينه چندان هماهنگى ندارد . در توضيح اين مطلب بايد گفت : دل سالك در فضاى قرب دچار ارتعاش مىشود ، و اين ارتعاش هرچه غير خدا را از وجود سالك فرو مىريزد ، و چون فرو ريخت ، خداوند از لطف خود آن دل را در كوى مهر خود مقيم مىكند ، و سالك در كوى لطف خدا وقوف مىيابد ، و چون وقوف يافت موقوف مىشود و چون موقوف شد به اطمينان دست مىيابد . وقوف دل كه به كوى تو مستدام افتاد * طواف كعبه چه حاجت كه تو حجاز منى « 1 » بنابراين شرط وقوف دل در حرم يار ، اغيار ستيزى است و دلى كه خانه غير است ، وقوف نداشته و هميشه در اضطراب و التهاب است . تلمسانى مىگويد : « ورود المسافر » ؛ يعنى ، ورود سالك به صراط خداى تعالى . با توجه به توضيحات پيشين مىتوان اين برداشت را نمود كه در اين مرحله سالك به آستانه‌اى از قرب خدا مىرسد كه در اين مقام خداوند ، كليهء هموم او را بر طرف نموده ، و دل سالك در اين مقال يكسره به سوى خدا شده و مقصد براى او شفافيت بلكه وضوح كامل يافته است ؛ لذا سالك با اطمينان قدم برمىدارد و به عينه مىبيند كه خداوند هر قدم او را به مقصد نزديك‌تر مىسازد و در اين جايگاه تمام شك‌ها و ترديدها از دل سالك رخت برمىبندد ، آمد و رفت‌ها ، اين در و آن در زدنها ، رفتن‌ها و بازگشتن‌ها و اضطرابها به پايان مىرسد و سالك رهوار و مطمئن با شناخت و بينش درست در مسير حق گام بر مىدارد ، به اين مطلب در آيهء زير اشاره شده است . وَ الَّذِينَ جاهَدُوا فِينا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنا . . . « 2 » كسانى كه در راه ما جهاد مىكنند آن‌ها را به سوى راه‌هاى خود حتما هدايت مىكنيم . و اين مطلب ميسر نمىشود مگر با قرار گرفتن در مسير اجابت پيام‌هاى غيبى كه ما را

--> ( 1 ) . از نگارنده . ( 2 ) . عنكبوت / 69 .