باب اخبات قال الله تعالى : وَ بَشِّرِ الْمُخْبِتِينَ « 1 » ؛ بشارت باد مخبتين را . الاخبات من اوائل مقامات الطمأنينة ؛ اخبات ابتداى مقامات طمأنينه است . تلمسانى مىفرمايد : « اخبات ، سكون در جوار قرب خداى تعالى است و در اين ارتباط آيه‌اى است كه مىفرمايد : أَخْبَتُوا إِلى رَبِّهِمْ . « 2 » يعنى در جوار خداوند به سكونت رسيدند . كلام خواجه « الاخبات من اوائل مقامات الطمأنينة » ، يعنى مقامى است كه اختصاص به مقام احسان دارد و از آن به عنوان مقام سكينة ياد شده است و آن در آغاز چيزى است كه قلب واردات عالم غيبى را احساس مىكند ، درحالىكه قبلا از آنها غيبت داشت و طمأنينه و سكون يك چيز هستند و يا معانى نزديك دارند » . آيه‌اى كه خواجه قدّس سرّه به آن اشاره فرموده‌اند ، در ادامه ، اوصاف مخبتين را به شرح زير بيان مىفرمايد : الَّذِينَ إِذا ذُكِرَ اللَّهُ وَجِلَتْ قُلُوبُهُمْ وَ الصَّابِرِينَ عَلى ما أَصابَهُمْ وَ الْمُقِيمِي الصَّلاةِ وَ مِمَّا رَزَقْناهُمْ يُنْفِقُونَ . « 3 » مخبتين كسانى هستند كه چون ياد خدا برده شود ، قلب‌هايشان به لرزه درافتد ، و بر سختىهايى كه به آنها مىرسد صبر مىنمايند و نماز به پا مىدارند و از آنچه روزيشان كرديم انفاق مىكنند . اين‌كه قلوب آن‌ها به هنگام ياد خدا مىلرزد ، گوياى وجود مقام خشوع در جان مخبتين است به همين خاطر ، خواجه نيز اين مقام را پس از مقام خشوع ذكر فرموده ، خداوند نيز اهل اخبات را از مخلدين بهشت ياد كرده و مىفرمايد : إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ وَ أَخْبَتُوا إِلى رَبِّهِمْ أُولئِكَ أَصْحابُ الْجَنَّةِ هُمْ فِيها

--> ( 1 ) . حج / 34 . ( 2 ) . هود / 23 . ( 3 ) . حج / 35 .