در جاى ديگرى مىگويد : رساله‌ى ديگرى درباره‌ى اين موضوع ، از أبى الطيب بن أبى أحمد بن أبى الحسن الحسنى با عنوان الإذاعة لما كان و ما يكون بين يدى الساعة خواندم . « 1 » همچنين مىگويد : امام شوكانى به منظور اثبات درستى اين عقيده ، كتابى نوشته كه آن را التوضيح فى تواتر ما جاء فى المنتظر و الدجال و المسيح ناميده است . « 2 » بنابراين ، تا زمانى كه اهل سنت در كتب روايى خويش پنجاه حديث را در اين باب مىيابند و ظهور امام مهدى عليه السّلام را از مقدمات فرا رسيدن قيامت مىدانند و نيز بر بطلان كلام ابن خلدون - كه احاديث وارد شده در اين باب را تضعيف كرده - استدلال مىكنند ، و در متواتر بودن يا نبودن احاديث آن ، كتاب‌ها و رساله‌هاى متعددى مىنويسند ، ميان شيعه و سنّى از جهت اعتقاد داشتن به ظهور امام مهدى عليه السّلام تفاوتى وجود ندارد ؛ بلكه اساسا ميان مسلمانان و ديگر پيروان اديان و ملل مختلف ، در اصل اعتقاد به ظهور يك منجى در آخر الزمان هيچ گونه اختلافى نيست ، هرچند در مصداق آن ميان مسلمانان و ديگران اختلافاتى وجود دارد ، ليكن تمامى امّت اسلامى بر اين باورند كه اسم مبارك وى محمّد و لقب او مهدى است . تحقق چنين اتفاق نظرى ميان پيروان اديان گذشته و اكثر ملت‌ها و اقوام و نيز نوابغ و فلاسفه‌ى غرب - با وجود تعدّد اديان و فاصله‌ى بسيار ميان باورها و اختلاف افكار و عادات آنان - بر اصل ايده‌ى منجىباورى ، هيچ‌گاه ممكن نيست بدون مدرك و پشتوانه‌اى استوار و اصيل باشد . زيرا نظاير چنين وحدت نظر جهان شمولى عادة بدون وجود سند و دليل عقل پسند و معتبر صورت نمىپذيرند . « 3 » اكنون چنانچه وحدت نظر تمامى فرق و مذاهب اسلامى مبنى بر صحت اعتقاد به ظهور حضرت مهدى عليه السّلام در آخر الزمان و از اهل البيت بودن وى را - كه به تفصيل از آن سخن خواهيم گفت - بدان بيافزاييم ، مشخص مىگردد كه اين وحدت نظر بىترديد كاشف از اجماع امت اسلامى است ، امّتى كه بر پايه‌ى روايت نبوى مورد قبول فرق اهل سنّت هيچ‌گاه بر خطا و گمراهى اجتماع نخواهد كرد .

--> ( 1 ) . پيشين / ص 109 . ( 2 ) . پيشين / ص 110 . ( 3 ) . مفاد سخن مؤلف محترم در اين قسمت ، از باب تطبيق كبراى كلّى مورد قبول بر مصداق مجهول الحكم بوده و نبايد مصادره‌ى به مطلوب تلقى گردد . ( دقت شود . ) مترجم