بن سعيد عمروى و پسرش ، مراد از اين دو بزرگوارند و حسين بن روح نوبختى و على بن محمد سمرّى - قدّس اللّه تعالى اسرارهم - مىباشند و علماى شما ، اسما و القاب و اوطان ايشان را مفصّلا ذكر كرده‌اند . طايفهء شيعه در مشكلات احكام شرعيّه به ايشان رجوع مىكردند و به واسطهء ايشان ، در جواب مسايل خودشان كه از آن بزرگوار به ايشان مىرسيد ، مستفيض مىشدند . در غيبت صغرا ، كثيرى از شيعيان توسّط اين بزرگواران ، حضور باهر النور آن امام منتظر شرفياب شده ، كشف مهمّات خود را از آن نور الهى مىنمودند . اين ، قليل از كثير جواب‌هاى اين شبههء نوع مخالفين بود كه با اين روايات منقوله از علما و روات ايشان و با اين همه شواهد و قراين واضح لايح ، مندفع است و چاره‌اى جز قبول نمودن حقّانيّت آن‌چه اماميّه دربارهء مهدى موعود اعتقاد دارند و يا تكذيب نمودن خدا و رسول ، تبعا لاسلافهم الضّالين براى ايشان نخواهد بود ، علاوه بر آن‌چه سابقا ذكر نموديم كه قريب به پنجاه شصت نفر از اكابر علماى ايشان به تحقّق تولّد ، اسم ، حسب و نسب آن حضرت اعتراف دارند . [ شبههء دوّم : عدم اشاره به غيبت در روايات ] 2 صبيحة بدان شبههء دوّم كه عامّه در تحقّق تولّد ، وجود فعلى و حيات كنونى حضرت حجّة بن الحسن العسكرى - عجّل اللّه فرجه الشّريف - نموده‌اند اين است كه در اين اخبار متواترهء از طرق ما كه در آن‌ها مهدى و اوصاف شريف آن بزرگوار ذكر شده است ؛ اصلا و ابدا به غيبت آن بزرگوار اشاره نشده كه آن حضرت از انظار غيبت مىنمايد به چنين غيبتى كه تاكنون براى احدى متحقّق نشده ، حال آن‌كه ذكر اين صفت ايشان ، اولى و الزم از ذكر ساير صفاتش بود ، زيرا غيبتى به اين طولانى از خوارق عادات است و اين كه چرا حضرت سيّد مختار ، اين صفت را به خصوص دربارهء آن بزرگوار به منصهء بروز و ظهور در آن اخبار درنياورده است .