حضرت عسكرى عليه السّلام و حجّة بن الحسن عليهما السّلام است و او مهدى موعود ، قائم منتظر ، غايب از انظار و ساير در افطار است . آن جناب است كه از همهء امامان سابق بر آن بزرگوار ، پيش از ولادتش ، به اسم ، وصف ، شمايل و غيبت آن جناب ، تصريح شده و در كتب معتبرهء ثقات ، اصحاب آن بزرگواران ثبت شده كه جمله‌اى از آن‌ها تا حال موجودند و به نحوى كه اخبار نمودند و وصف كردند ، خلق كثيرى آن سرور را ديدند و اسم ، نسب ، وصف و شمايل او را در آن وجود مقدّس مطابق يافتند و در آن هيكل شريف موافق ديدند . بنابراين ريبه و شكّى براى عاقل منصف در بودن اين وجود مسعود ، آن مهدى موعود نماند ، چنان‌چه منصفين كتاب از يهود و نصارا از ذكر حضرت رسول و بيان شمايل آن بزرگوار در كتب سماويّه و به مجرّد ديدن و منطبق كردن ، اسلام آوردند ، با آن‌كه خصوصيّات و اسباب تعريف در آن‌جا و در نزد آن‌ها ، به مراتب كمتر بود از آن‌چه كه در اين‌جا از اسباب تعريف و خصوصيّات موجود است ، چون عمدهء طول عهد پيغمبران در آن‌جا بود و قرب عهد رسول خدا و اوصيايش - صلوات اللّه عليهم - در اين‌جا كه بيشتر آن‌چه كه فرمودند ، محفوظ ماند . حتّى جمله‌اى از مخالفين ما آن‌را نقل كرده و از كسانى كه در ميان عامّه از اساطين مذاهب ايشان محسوب‌اند ، آن‌ها را در صحاح و مسانيد خود نقل نموده‌اند . چنان‌چه استادنا المحدّث النّورى در باب پنجم نجم ثاقب ، سى خبر از طرق ايشان و چهل خبر از طرق خاصّه نقل فرموده كه ما آن‌ها را در بساط اوّل اين كتاب با اخبار كثيرهء ديگر نقل نموديم كه همگى نصّ بر اين مدّعاست كه حجّة بن الحسن العسكرى عليهما السّلام ، او مهدى موعودى است كه پيغمبر صلّى اللّه عليه و إله و امير المؤمنين عليه السّلام و باقى ائمّهء دين عليهم السّلام ، خبر از او داده و او را معرّفى نموده‌اند و بيست نفر از اكابر و اعيان علماى عامّه را اسم برده كه هركدام ، ركنى ركين در آن مذهب هستند و آن‌ها را از كتب معتبرهء خود ايشان ، ترجمه كرده و بيان جلالت و نبالت شأن فرموده كه آن‌ها هم با خاصّه در اين مدّعى هم‌مذهب و هم‌عقيده‌اند .