معتبره‌اى كه ثقات اثبات آن‌ها را در مسفورات خود نقل فرموده و ثبت و ضبط نموده‌اند ، بر آن دلالت دارد ، پس انكار آن جز قول زور نيست و من لم يجعل اللّه له نورا فماله من نور . و ما ان شاء اللّه در بساط پنجم مسألهء رجعت را بما لا مزيد عليه في البيان ، ذكر خواهيم نمود . [ شبهه چهلم : لزوم بازگشت كافران ] 42 صبيحة بدان شبههء چهلم مخالفين در ساحت امامت و مهدويّت حضرت امام عصر و ناموس دهر - عجّل اللّه فرجه الشريف - اين است كه بنابر اعتقاد شما طايفهء اماميّهء اثنا عشريّه كه معتقديد هنگام ظهور آن جناب ، طايفه‌اى از دوستان و دشمنان كه مرده‌اند و ما حض الايمان و ما حض الكفر مىباشند ، به دنيا رجوع مىنمايند ؛ لازم مىآيد يزيد ، شمر ، عبد الرحمن مرادى و امثال اين‌ها به دنيا برگردند و بعد از مشاهدهء آيات و علامات عذاب اخروى توبه كنند و مستحقّ مدح و ثواب شوند ، نه لعن و عذاب و اگر قطع به توبهء ايشان معلوم نباشد ، لا اقل ، محتمل ، جايز الوقوع و ممكن التحقق كه هست و اين با جزم به خلود آن‌ها در جهنّم و عذاب ايشان - چنان‌كه اعتقاد شما اماميّه مىباشد - منافات دارد . [ جواب شبهه ] به چند وجه از اين شبهه جواب داده شده است . وجه اوّل ؛ به دلايل قطعيّه بر ما اماميّه ثابت و محقّق شده كه اين جماعت و امثال ايشان در عذاب و عقوبت مخلّد مىباشند و لازم آن ، اين است كه از آن‌ها عملى كه به واسطهء آن ، مستحقّ عفو و رحمت الهى باشند ؛ چه در زندگانى ايشان پيش از مردن و چه در زندگانى ايشان بعد از مردن و رجعتشان به دنيا صادر نگردد و آن‌ها موفّق به اتيان عمل صالح نشوند ، چنان‌چه على ما هو المشهور يزيد موفّق به اتيان نماز غفيله