[ داستان بازگشت مرده ] چنان‌چه شيخ طوسى - عطّر الله مرقده - به اين مطلب اشاره فرموده كه از اين جمله ، قصّه‌اى است كه حاكم نيشابورى آن‌را در تاريخ خود ، در حديث حسّام بن عبد الرحمن كه او از پدرش و او از جدّش ، قاضى نيشابور ، روايت كرده كه گفت : مردى به مجلس من درآمد . آن‌گاه كسى به من گفت : حكايت عجيبى نزد اين مرد است . گفتم : اى مرد ! آن حكايت چيست ؟ گفت : من مردى نبّاش بودم و براى بردن كفن اموات قبرهاى آن‌ها را مىشكافتم . روزى زنى وفات يافت . من رفتم كه در تشييع جنازه ، قبر او را بشناسم و با نمازگزاران بر جنازهء او نماز گزارم . چون شب رسيد ، رفتم قبر وى را شكافتم ، دست دراز كردم كه كفن وى را درآورم ، آن‌گاه آن زن با تعجّب گفت : سبحان اللّه ! مردى از اهل بهشت ، كفن زنى از اهل بهشت را مىكند . سپس آن زن گفت : آيا ندانستى ، تو از جملهء آنان بودى كه بر من نماز كردند ؟ همانا خداى تعالى آنان كه بر من نماز خواندند ، بخشيد . شيخ طوسى بعد از نقل اين حكايت مىفرمايد : وقتى كه چنين قصّه‌اى را از نبّاش قبور نقل كرده‌اند و در كتاب‌هاى خود نوشته‌اند ، چرا علماى اهل بيت عليهم السّلام را مثل نبّاشى ندانسته و روايت ايشان را قبول نمىكنند ؟ ! پس به كدام سبب از روايات ايشان نفرت مىنمايند ؟ رتبهء اين زن كه مذكور شد ، پست‌تر از آنانى است كه براى كارهاى بزرگ به دنيا رجوع مىكنند ، پس چرا اين زن رجوع كرد و ايشان رجوع نخواهند كرد ؟ ! در حالىكه رجعتى كه علماى ما و اهل بيت عليهم السّلام و شيعيان به آن معتقدند ، از جملهء آيات پيغمبر صلّى اللّه عليه و إله و معجزات آن سرور خواهد بود و به كدام سبب ، رتبه و منزلت آن حضرت از رتبهء موسى و عيسى و دانيال ، پست‌تر مىباشد ؟ ! حال آن‌كه خداوند جلّ جلاله ، بسيارى از مردگان را به دست ايشان زنده گردانيد . [ داستان ذوا الموتين ] اين ناچيز گويد : از اين جمله قصّه‌اى در فارس نامهء ناصرى است كه به زكىّ