[ شبههء عجيب گلپايگانى ] تذنيب في امر عجيب عجب‌تر از شبههء مخالفين ، شبههء سخيفهء گلپايگانى ، مروّج كبش بابيّه است كه رأسا وجود حكيمه خاتون را انكار نموده و منكر وجود آن مخدّره در دنيا بوده است ؛ چنان‌كه در صفحهء پنجاه و نهم كتاب بحر العرفان خود گفته : و اين‌كه تولّد حضرت صاحب الامر را از حكيمه ، دختر امام محمد تقى نقل مىكنند ، از قرارى كه صاحب جنّات الخلود مىنويسد ، چنان مفهوم مىشود كه امام جواد ، دخترى حكيمه نام نداشته ، زيرا مىنويسد آن امام عالى مقام ؛ يعنى امام محمد تقى ، به قولى دو پسر و پنج دختر و به قول اصحّ ، دو پسر و دو دختر داشت . پسران ؛ على بن محمد ، ملقّب به نقى كه امام دهم شيعيان است و ديگرى موسى و دختران ؛ فاطمه و ديگرى امامه ، انتهى . [ پاسخ به گلپايگانى ] جواب اين شبههء سخيفه به چند وجه است : وجه اوّل ؛ عبارت صاحب جنّات بر نفى وجود آن مخدّره دلالت ندارد ، بلكه بر اثبات صراحت دارد ، زيرا او به ذكر اسم دختران اكتفا نموده و حكيمه از القاب است ، چنان‌كه در بساط دوّم اين كتاب ، لقب بودن آن از بعضى محقّقين مذكور افتاد . بلى اگر مىنوشت امام جواد هيچ دختر نداشته ، آن‌وقت تمسّك گلپايگانى به عبارت او براى اثبات مدّعايش ، به موقع بود . وجه دوّم ؛ بر فرض اين‌كه صاحب جنّات الخلود ، متعرّض دخترى براى حضرت جواد نمىشد ، باز هم ، مدّعاى گلپايگانى ثابت نمىشد ، زيرا عدم تعرّض او ، بر عدم وجود دلالت نداشت . وجه سوّم ؛ انكار وجود حكيمه خاتون از طرف گلپايگانى براى اعتقاد هيچ عاقلى مدرك نخواهد شد ، زيرا كسى با آن‌همه اخبار متكاثرهء متواتره كه وجود حضرت حجّة بن الحسن - ارواحنا له الفداء - را انكار كند ؛ شبهاتش از قبيل شبهات سوفسطائيّه