است كه منكر محسوسات شده و در وجود آن‌ها ، ابداى شبهات مىنمايند . بديهى است اين‌گونه شكوك وهمى و شبهات خيالى ، محلّ اعتناى خردمندان نبوده و نيست . وجه چهارم ؛ اين گلپايگانى را چه شده كه عبارت جنّات الخلود را مدرك نفى وجود حكيمه خاتون قرار مىدهد ، حال آن‌كه بر اثبات آن دلالت دارد . لكن اخبار متواتره كه بيش از هزارتا ، يا به اعتبارى ، خارج از حيّز عدّ و حصر است و همگى به نحو صراحت ، بر وجود ، حيات و غيبت ولىّ عصر ؛ اعنى حجّة بن الحسن العسكرى عليهما السّلام دلالت دارند ؛ مأخذ و مدرك و دليل بر وجود آن حجّت الهى براى شيعهء اثنا عشريّه نمىداند ، سبحانك هذا قول زور و ادّعاء منكور ! وجه پنجم ؛ در روايت بزرگان علما و اعاظم محدّثين ، روايات كثيره‌اى از آن مخدّره وجود دارد كه براى اثبات وجودش كافى و از جهت بودنش ، قوىترين آيت است ، بلكه فقط عبارات مرحوم آيت اللّه علّامهء بحر العلوم - قدّس اللّه نفسه الزكيه - در اثبات وجودش كافى است كه در ترجمهء آن مخدّره و شريك در لقبش مىباشد كه حكيمه خاتون دختر حضرت امام همام ، موسى بن جعفر - سلام اللّه عليهما - است ؛ چنان‌چه در بساط دوّم مذكور ذكر شده كه در وجهء اوّل اشاره شد ، كما هو الواضح . [ شبهه سى و سوم : عدم وجوب لطف در مصالح اخروى ] 35 صبيحة بدان شبههء سى و سوّم مخالفين ، اين است : شما وجود امام و وجوب نصب او را از الطاف الهيّه براى مصالح امور دينى دانسته‌ايد ، حال آن‌كه نصب آن در شريعت فقط به جهت مصالح دنيوى است و براى مصالح امور دنيوى لطف واجب نيست . [ جواب شبهه ] جواب اين شبهه همان است كه شيخ طوسى فرموده : كسى كه نصب امام را براى مصالح دنيوى مىداند ، قولش فاسد است ، زيرا در اين صورت ، امامت امام واجب