[ شبهه شانزدهم : عدم خوف از مؤمنين ] 17 صبيحة بدان شبههء شانزدهم مخالفين نسبت به ساحت امامت امام زمان و خليفهء رحمان حجّت بن الحسن العسكرى عليهما السّلام اين است كه گفته‌اند : به اعتقاد شما طايفهء اماميّه حكمت غيبت مهدى موعود ، به جهت خوف از اعداى دين ، سلاطين جائرين و متغلّبين است و به اين سبب غايب گرديده ، و لكن نسبت به اوليا ، مؤمنين ، تابعين و بستگان خود ، خوف ، وحشت و دهشتى براى او نبوده و نخواهد بود ، پس چرا براى ايشان ظاهر نمىشود و افاضهء فيوضات به ايشان نمىنمايد ؟ چرا ايشان از احوالات آن جناب علم و اطّلاعى ندارند كه در كجا و چه حال است ؟ جواب اين شبهه بر چند نهج است . [ دفع شبهه ] نهج اوّل : عقلا بعد از آن‌كه اشقيا و ظالمين سبب غيبت آن بزرگوار شوند ، در ظاهر نشدن حضرت براى محبّين و دوستان خود و جهارا ننماياندن خود به مواليان و شيعيان ، قبحى لازم نمىآيد ، امّا آن ملاعين ، چنان‌چه دربارهء آن سرور ، ظالم هستند و باعث غيبت و استتار او از عامّهء خلق گرديده‌اند ؛ هم‌چنين دربارهء شيعيان و مواليان آن حضرت نيز ، ظالم هستند ، زيرا سبب تقويت منافع وجودى حضرت ، نسبت به ايشان در حال ظهور گرديدند . نهج دوّم : سبب عدم ظهور آن حضرت براى اولياى خود ، شايع شدن امر او عليه السّلام در ميان دوستان و دشمنان است . پس ظالمين و طغات از حال آن جناب باخبر خواهند شد و به محلّ و مكان او معرفت به هم مىرسانند ، لذا همان محذور خوف از قتل به حال خود برمىگردد و آن سبب اصلى ، اعاده خواهد نمود . چنان‌كه لازم عادى آن است كه چون جمع كثيرى به حال نبىّ يا وصىّ نبى كه ملاذ و ملجأ تمام خلق است ، اطّلاع حاصل نمايند ، به اندك زمانى اين در بلدان منتشر