آن جناب حسب امر الهى ، تكليف خود را مىداند كه در اين حال ظاهر شود يا نشود . [ شبهه پانزدهم : حكمت عدم ظهور براى شيعيان خالص ] 16 صبيحة بدان شبههء پانزدهم مخالفين ، نسبت به ساحت امامت حجّت بن الحسن - عجّل اللّه فرجه الشريف - اين است : با اين همه اختلاف كه در فروع و اصول در ميان شما طايفهء اماميّه پيدا شده ؛ چرا امام غايب شما ، خود را براى چند نفر از خلّص شيعيان كه اقوال ايشان متّبع است ، ظاهر نمىكند و آن اختلافات را كه سبب تفسيق ، تضليل و تكفير يكديگر شده ، رفع نمىفرمايد . ظهورش براى چند نفر از شيعيان كه مانعى ندارد ، چرا كه از طرف ايشان مأمون است و خوف و بيمى ندارد ، پس چه چيز مانع از ظهورش باشد ؟ [ جواب شبهه ] جواب : بيشتر خلق روى زمين وجود ذات اقدس حضرت احديّت - جلّ شأنه - را منكرند و آنان كه معترف‌اند ، آن‌قدر در مراتب توحيد ، صفات و افعال او - تعالى عزّه - اختلاف دارند كه به غير از يك طريقه ، همهء آن‌ها عاطل و باطل مىباشد و قايلش ضالّ و براى بيشترى ، سبب خلود نار است . مع ذلك ، خداى تعالى هيچ‌وقت از چيزى نترسد و در رفع اختلاف ، از بين و فصل خصومت متنازعين و ايجاد معرفت ضرورى و علم وجدانى در نفوس و قلوب ، به نحوى كه همهء خلق جز حقّ چيزى در دل نگيرند ؛ توانايىاش به اضعاف مضاعف غير متناهى ، بيشتر از ولى ، نايب و خليفه‌اش در زمين است . با اين وصف ، اين اختلافات را رفع نفرموده و مردم را قهرا به امر حقّ وادار ننموده است . پس هر عذرى كه در ترك فرمودن رفع اختلافات براى خداوند عزّ و جلّ مقرّر شده ، خليفه‌اش ، براى ترك رفع اختلافات مسايل اصولى و فروعى ، اولى به آن عذر مىباشد .