و من خلفه ، و عن يمينه و عن شماله ، و من فوقه و من تحته ، و امدد له في عمره ، و اجعله القائم بأمرك و المنتصر لدينك ، و أره ما يحبّ و تقرّ به عينه في نفسه و ذرّيّته و في أهله و ماله و في شيعته و في عدوّه ، و أرهم منه ما يحذرون و أره فيهم ما يحبّ « 1 » و تقرّ به عينه ، واشف صدورنا و صدور قوم مؤمنين » « 2 » [ خلاصه ترجمهء دعا چنين است ] خداوند را به پروردگارى پذيرفتم و اسلام را به عنوان دين و قرآن را كتاب آسمانى و محمّد صلّى اللّه عليه و إله را پيغمبر و على را ولىّ خود و حسن و حسين و على بن الحسين و محمد بن على و جعفر بن محمد و موسى بن جعفر و على بن موسى و محمد بن على و على بن محمد و حسن بن على و حجة بن الحسن - عليهم السّلام - را به امامت پذيرفتم . پروردگارا ! ولىّ تو حضرت حجّت است ، پس او را از پيش روى و پشت سر و از سمت راست و چپ ، و از بالا و پايين حفظ كن ، و عمرش را امتداد بخش ، و او را قائم به امر خويش قرار ده كه براى دينت يارى طلبد ، و آنچه دوست مىدارد و ديده‌اش به آن روشن گردد ، نسبت به خودش و خاندانش و نوادگانش و دارايىاش و پيروانش ، و نسبت به دشمنش به او بنمايان و دشمنانش را به آنچه هراس دارند [ از نابودىشان به دست او ] دچار گردان ، و بدين وسيله درد سينه‌هاى مؤمنين را شفا ببخشاى . مىگويم : فلان و فلان كه در روايت كافى آمده كنايه از امامان گذشته عليهم السّلام است و منظور از « اللّهمّ وليّك فلان » كنايه از مولاى ما صاحب الزمان عليه السّلام مىباشد كه شيخ صدوق رحمه اللّه نام‌هاى شريف آن‌ها را با صراحت آورده ، و اين حديث دلالت مىكند بر اين‌كه دعا براى تعجيل فرج بعد از هر نماز واجب ، مؤكّد است . شاهد ديگر بر اين امر روايتى است كه در بحار به نقل از كتاب « الاختيار سيد ابن الباقى » از امام صادق عليه السّلام آمده كه فرمود : هركس بعد از هر نماز فريضه ، اين دعا را بخواند ، امام ( م ح م د ) بن الحسن - عليه و على آبائه السلام - را در بيدارى يا خواب خواهد ديد : « بسم اللّه الرّحمن الرّحيم اللّهمّ بلّغ مولانا صاحب الزّمان أينما كان و حيثما كان من مشارق الأرض و مغاربها ، سهلها و جبلها عنّي و عن والديّ و عن ولدي و إخواني التّحيّة و السّلام عدد خلق اللّه و زنة عرش اللّه ، و ما أحصاه كتابه و أحاط به علمه . اللّهمّ إنّي أجدّد له في صبيحة هذا اليوم و ما عشت فيه من أيّام حياتي عهدا و عقدا و بيعة له في عنقي لا أحول عنها و لا أزول أبدا ، اللّهمّ اجعلني من أنصاره و الذّابّين عنه و الممتثلين لأوامره و نواهيه فى

--> ( 1 ) . در بعضى نسخه‌ها ( تحبّ ) به صيغهء مخاطب آمده و خطاب به خداوند است . و ( تقرّ ) احتمال دارد به فتح تاء و قاف باشد فاعل براى آن حضرت ، و به احتمال ديگر به ضم تاء و كسر قاف به صيغة خطاب به خداوند و فاعل آن ضميرى مستتر در آن باشد . و احتمال سوم آن است كه به ضم تاء و فتح قاف به صيغهء مجهول باشد . ( مؤلف ) ( 2 ) . من لا يحضره الفقيه ، 1 / 327 .