خوش گفت آن‌كه گفت : يا حبّذا دوحة في الخلد نابتة * ما مثلها نبتت في الخلد من شجر المصطفى أصلها و الفرع فاطمة * ثمّ اللّقاح عليّ سيّد البشر و الهاشميّان سبطاها لها ثمر * و الشّيعة الورق الملتفّ بالثّمر هذا مقال رسول اللّه جآء به * أهل الرّوايات في العالي من الخبر إنّي بحبّهم أرجو النّجاة غدا * و الفوز مع زمرة من أحسن الزّمر وه چه بالنده درختى كه در خلد برين روييده كه مانندش هيچ درختى در بهشت نروييده است . محمد مصطفى صلّى اللّه عليه و إله ريشهء آن و ساقه‌اش فاطمه آن‌گاه پيوندش سرور مردم على است . و آن دو هاشمى دو نوادهء پيغمبر ميوهء آن درختند و شيعيان برگ‌هايى كه به دور ميوه‌ها پيچيده‌اند . اين گفتار رسول خدا است كه آن را اهل روايت با سندهاى عالى در حديث آورده‌اند . من با محبّت آنان اميد نجات فرداى [ قيامت ] و رستگارى همراه با گروهى از بهترين گروه‌ها دارم . هفتم : حقّ آقا و ارباب بر بنده در زيارت جامعه آمده است : « و السّادة الولاة » ؛ و سروران سرپرست . و در حديثى از رسول اكرم صلّى اللّه عليه و إله از طريق مخالفين وارد شده : ما فرزندان عبد المطلب سروران اهل بهشت هستيم ؛ من و على و جعفر و حسن و حسين و مهدى عليهم السّلام . مىگويم : بيان سيادت و آقايى امامان عليهم السّلام نسبت به ما ، از آنچه گذشت ظاهر و ثابت مىشود . و معنى سيادت آن بزرگواران اين‌كه : ايشان از خود ما در تمام امور اولى و شايسته‌تر هستند ، چنان‌كه خداوند متعال فرموده : النَّبِيُّ أَوْلى بِالْمُؤْمِنِينَ مِنْ أَنْفُسِهِمْ . . . ؛ « 1 » پيامبر نسبت به مؤمنان از خودشان سزاوارتر است .

--> ( 1 ) . سوره احزاب ، آيه 6 .