خوانندهء عزيز ! خداوند من و شما را بر انديشهء محكم و استوار و ايمان به حقّ در دنيا و آخرت پايدار نمايد ، و بين ما و خلف منتظر از خاندان عصمت و طهارت جمع فرمايد . بدان كه هيچ راهى براى اثبات امامت نيست مگر نصّ و معجزه . زيرا همان‌طور كه در جاى خود ثابت شده از جمله شرايط امام ، عصمت است كه اگر امام معصوم نباشد ، هدف از نصب او تحقّق نمىيابد ، و به اصطلاح نقض غرض لازم مىآيد . عصمت حالتى است نفسانى و مرتبه‌اى است كه از نظر مردم پوشيده است و كسى آن را نمىداند مگر خداوند و كسانى كه خداوند علم آن را به آن‌ها الهام فرموده باشد . در اين رابطه بر خداوند است كه امام معصوم را با يكى از دو راه به مردم معرفى كند : 1 - به وسيلهء پيغمبر صلّى اللّه عليه و إله و يا امام قبلى . 2 - به وسيلهء معجزه‌اى كه به دست او انجام شود ، و چون امام براى مردم معين شده بر آن‌ها واجب است كه به او مراجعه كنند و اعتماد نمايند كه : وَ ما كانَ لِمُؤْمِنٍ وَ لا مُؤْمِنَةٍ إِذا قَضَى اللَّهُ وَ رَسُولُهُ أَمْراً أَنْ يَكُونَ لَهُمُ الْخِيَرَةُ مِنْ أَمْرِهِمْ وَ مَنْ يَعْصِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ فَقَدْ ضَلَّ ضَلالًا مُبِيناً ؛ « 1 » و براى هيچ مرد و زن مؤمنى اين حقّ نيست كه هرگاه خدا و رسول او كارى را لازم كنند ، ايشان در كارشان اختيار [ و گزينشى ] داشته باشند . و هرآن‌كه خدا و رسول او را نافرمانى نمايد ، حقّا كه در گمراهى آشكارى افتاده است . و شاهد بر آنچه گذشت احاديثى است كه از نظر معنى متواتر است : 1 - حديثى است كه شيخ ثقهء جليل احمد بن ابى طالب طبرسى « 2 » در كتاب الاحتجاج آورده

--> ( 1 ) . سوره احزاب ، آيه 36 . ( 2 ) . در علماى ما - شيعه اماميه - سه نفر به طبرسى معروف بوده‌اند : يكى مؤلف همين كتاب الاحتجاج على أهل اللجاج ، دوم شيخ