امام معصومى نزند . . . و اگر ظاهر باشد ، يعنى وجود امامى كه آشكار است براى مردم با دلايل واضح و نشانه‌هاى روشن ، هرچند كه امام از نظرهاى كوتاه‌بين غايب باشد . « 1 » 7 - به سندى كه مانند صحيح يا بنا به بعضى وجوه ، صحيح است از حضرت باقر عليه السّلام روايت است كه فرمود : البته كسى خداى را مىشناسد و عبادت مىكند كه خداوند را و امام خود را كه از خاندان ما است بشناسد ، و هرآن‌كه خداى - عزّ و جلّ - را شناخته و امام از خاندان ما را نشناخته باشد ، غير خدا را شناخته و عبادت كرده است . به خدا سوگند گمراهى همين است . 8 - در خبر صحيح از حضرت باقر عليه السّلام آمده است كه فرمود : قلّه و بلندى امر و كليد آن و راه اشيا و رضايت پروردگار اطاعت از امام است ، بعد از معرفت و شناخت او كه خداوند - عزّ و جلّ - مىفرمايد : مَنْ يُطِعِ الرَّسُولَ فَقَدْ أَطاعَ اللَّهَ وَ مَنْ تَوَلَّى فَما أَرْسَلْناكَ عَلَيْهِمْ حَفِيظاً . . . ؛ « 2 » هرآن‌كه از فرستادهء حقّ پيروى مىكند به راستى كه خداى را اطاعت كرده است و هركه سر باز زند پس تو مسؤول او نيستى . و اگر شخصى شب‌ها به عبادت برخيزد و روزهايش را روزه بدارد و تمام مالش را صدقه دهد و همه سال‌هاى عمرش حجّ خانه كعبه را انجام دهد ، امّا ولايت ولىّ خدا را نشناسد تا از او پيروى كند و تمام اعمالش با راهنمايى او انجام پذيرد ، حقّ ثواب نزد خداوند براى او نيست و او از اهل ايمان نمىباشد . « 3 » 9 - در خبر صحيح از عيسى بن السرى ابو اليسع روايت شده است كه گفت : به حضرت ابو عبد اللّه الصادق عليه السّلام گفتم : پايه‌هاى اسلام را كه هيچ‌كس نمىتواند در شناختن آن‌ها تقصير كند كه اگر در آن‌ها اخلال نمايد دينش فاسد خواهد بود و اعمالش در درگاه الهى پذيرفته نيست و هركه آن‌ها را بشناسد و به آن‌ها عمل كند دينش مورد پسند پروردگار بوده و به خاطر ندانستن امور ديگر در فشار واقع نخواهد شد براى من بيان فرماييد ؟

--> ( 1 ) . مؤيّد اين مطلب روايتى است كه ثقة الاسلام كلينى در كافى ( 2 / 336 حديث 3 ) از مفضّل بن عمر نقل مىكند كه گفت : از حضرت ابو عبد اللّه ( امام صادق عليه السّلام ) شنيدم كه مىفرمود : مبادا فاش كنيد ، به خدا قسم امام شما ساليانى از روزگار غايب خواهد شد و شما در امتحان سخت واقع خواهيد شد . تا اينكه دربارهء او سخنان مختلف گفته مىشود : مرده ، كشته شده ، در كدام وادى رفته است ؟ البته ديدگان مؤمنين بر او گريان خواهد بود و در امواج حوادث واژگون خواهند شد ؛ همانطور كه كشتى در امواج دريا واژگون مىشود . پس كسى نجات نمىيابد مگر آنكه خداوند از او پيمان گرفته ، و در دلش ايمان ثبت گرديده ، و او را به وحى از جانب خود تأييد نموده باشد ، و دوازده پرچم اشتباه‌انداز برپا خواهد شد كه بايد ردّ شود ، كه نمىدانند به كدام سو رو كنند . راوى گويد : آنگاه گريه كردم و گفتم : پس چه بايد كرد ؟ آن حضرت نگاهى به آفتاب افكند كه به ايوان تابيده بود و فرمود : اى ابا عبد اللّه اين آفتاب را مىبينى ؟ گفتم : آرى . فرمود : به خدا سوگند امر ما از آفتاب روشن‌تر است . ( مؤلف ) ( 2 ) . سوره نساء ، آيه 80 . ( 3 ) . اصول كافى : 1 / 185 .