فرمود : شهادت لا إله إلّا اللّه و ايمان به اين‌كه محمّد صلّى اللّه عليه و آله فرستاده و رسول خدا است و اقرار به آنچه آن حضرت از جانب خدا آورده ، و حقّ زكات كه در اموال هست و ولايتى كه خداوند امر فرمود - ولايت آل محمد عليهم السلام - مىباشد . راوى پرسيد : « هل في الولاية شيء دون شيء فضل يعرف لمن أخذ به ؟ » ؛ آيا در ولايت چيزى كم‌تر از چيز ديگر هست ( مرتبه‌هاى مختلف هست ) كه اقلّ مراتب آن فهميده شود ؟ فرمود : آرى ، خداوند متعال مىفرمايد : يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ ؛ « 1 » اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد ! خدا و رسول و اولياى امر خودتان را اطاعت كنيد . و پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و إله فرموده : « من مات و لم يعرف إمام زمانه مات ميتة جاهليّة » ؛ هركس در حالى بميرد كه امام زمانش را نشناخته باشد ، به مرگ جاهليت مرده است . و اين امام ، پيامبر صلّى اللّه عليه و إله و على عليه السّلام بودند ، ولى ديگران گفتند معاويه است . سپس حسن عليه السّلام بود و بعد از او حسين عليه السّلام و ديگران گفتند يزيد بن معاويه ! ! نه ! نه ! اين‌ها برابر نبودند . آن‌گاه ساكت شد بعد فرمود : آيا برايت نيفزايم ؟ حكم الأعور يكى از حضّار عرضه داشت : چرا ، فدايت گردم . فرمود : سپس على بن الحسين عليهما السّلام بود ، سپس ابو جعفر محمّد بن على عليهما السّلام ، و شيعيان پيش از زمان امامت حضرت ابو جعفر باقر عليه السّلام مناسك حجّ خود را نمىدانستند تا اين‌كه آن حضرت در علم را بر آنان گشود و مناسك حجّ و حلال و حرام را بيان فرمود تا اين‌كه مردم نيازشان به اهل بيت عليهم السّلام شد ، بعد از آن‌كه به ديگران نيازمند بودند و بدين ترتيب خواهد گذشت و زمين جز با امام نخواهد بود . و هركس بميرد درحالىكه امام خود را نشناخته باشد مانند آن است كه در دوران جاهليّت مرده باشد ، و نيازمندترين وقت براى تو نسبت به آنچه بر آن هستى ، هنگامى است كه روحت به اين‌جا برسد - به گلويش اشاره كرد - و دنيا از تو جدا شود ، خواهى گفت : من بر وضع خوبى بودم و مذهب نيكى داشتم . « 2 » مىگويم : اين‌كه راوى پرسيد ( آيا در ولايت چيزى كم‌تر از چيزى هست ؟ ) دو احتمال دارد : الف ) آيا حدّ معيّنى براى ولايت وجود دارد كه كم‌تر از آن حدّ جايز نباشد كه سائل آن را اخذ كند ؟ كه امام عليه السّلام با ذكر دو امر او را پاسخ گفت : اوّل معرفت امام و دوم اطاعت از او ، و استدلال نمود به آيهء كريمهء اطاعت و به روايت پيغمبر اكرم صلّى اللّه عليه و إله دربارهء معرفت امام عليه السّلام . اين وجه را حديث صحيحى كه گذشت تأييد مىكند .

--> ( 1 ) . سوره نساء ، آيه 59 . ( 2 ) . اصول كافى : 2 / 19 .