ايمان بدون شناخت امام زمان عليه السّلام تحقق نمىپذيرد ؛ در اين مطلب هم دليل عقلى هست و هم دليل نقلى . 1 - دليل عقلى علّت‌ها و فلسفه‌هايى كه براى ضرورت و لزوم وجود پيامبر گفته‌اند ، همان علّت‌ها براى ضرورت وجود جانشين و وصىّ پيغمبر نيز صادق است كه پس از وفات آن حضرت لازم است بوده باشد تا مردم به جانشين پيغمبر در شؤون مختلف زندگى خود مراجعه كنند ، همان‌گونه كه به پيغمبر مراجعه مىكردند ، پس بر خداوند متعال واجب است كه او را نصب فرمايد و بر مردم نيز واجب است آن امام را بشناسند ؛ زيرا كه پيروى كردن بدون معرفت و شناخت امكان ندارد . اگر كسى اشكال كند كه : علّت برانگيختن پيغمبر با اين مورد فرق مىكند ؛ زيرا كه مردم در امور معاش و شؤون زندگى مادّى و جنبه‌هاى اخروى و امور مربوط به معاد ، به پيغمبر نيازمندند تا از جانب خداوند قانونى براى آنان بياورد و مطابق آن عمل نمايند و چون پيغمبر آنچه مورد نياز مردم است را براى آنان آورد و قواعد و احكامى برايشان بيان فرمود و مردم آن‌ها را شناختند و عمل كردند ، ديگر نياز بر طرف مىشود و براى بيان و آموزش قواعد و احكام دين وجود علما و كتاب‌هاى مربوطه بسنده است ، پس وجود وصىّ و جانشين پيغمبر لازم نيست ! در جواب مىگويم : اين اشكال به چند جهت نادرست است : اوّل : پيغمبر صلّى اللّه عليه و إله قواعد را به‌طوركلّى بيان فرموده و دستورات دين را به مقدار مورد نياز عموم در آن زمان تشريح كرده است ، و اين مطلب براى كسانى كه به احاديث پيغمبر اكرم صلّى اللّه عليه و إله مراجعه كنند واضح است . بنابراين احتياج مردم با آن مقدار از بيان بر طرف نشده ، بلكه پاره‌اى از مسائل حتى بر علما و دانشمندان بزرگ پوشيده مىماند - تا چه رسد به ديگران - پس افراد بشر از وجود