ظالمان و پر كند زمين را از عدل و داد آن چنان كه پر شده باشد از ظلم و جور . خوشا حال آنان كه در زمان غايب شدن او صابر باشند و خوشا حال آنها كه سالك به حجّت و طريقهء او باشند و در محبّت و مودّت او ثابت باشند ؛ ايشان آنانند كه خداوند در كتاب خود وصف ايشان فرموده : الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِالْغَيْبِ « 1 » جاى ديگر در كتاب خود در صفت ايشان فرموده : أُولئِكَ حِزْبُ اللَّهِ أَلا إِنَّ حِزْبَ اللَّهِ هُمُ الْمُفْلِحُونَ « 2 » جابر گفت : بعد از آن ، جندل بن جناده زيست تا ايّام امام حسين عليه السّلام بعد از آن رفت به طرف طايف و در آنجا بيمار شد و در آن بيمارى شير طلبيد و جرعه‌اى از آن نوشيد و گفت : اين عهدى است كه رسول خدا فرموده بود ، كه آخرين زاد من از دنيا جرعه‌اى از شير باشد . بعد از آن رحلت كرد و در طايف در موضعى كه معروف است به كوراء ، مدفون گرديد . « 3 » چهاردهم : نيز روايت كرده از حسن بن على بن سالم از پدر خود از ابى حمزه ثمالى از سعيد بن جبير از عبد اللّه بن عباس كه فرمود پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم : « چون خداوند تعالى دنيا را آفريد ، ديده‌ور شد بر اهل زمين ، يعنى به نظر علمى ؛ پس برگزيد مرا از همهء عالميان و مرا پيغمبرى داد و به رسالت به عالميان فرستاد ؛ پس مرتبهء دوم يا در رتبهء دوم به نظر قدرت به عالميان نگريست و على را اختيار نمود و امامت به او كرامت فرمود كه مرا به برادرى و وصايت و خلافت و وزارت فراگيرم . پس ، على از من است و من از علىام و او شوهر دختر من و پدر دو سبط من ، حسن و حسين است . سپس فرمود : آگاه باشيد كه خداوند مرا و ايشان را حجّت‌ها گردانيد بر بندگان خود و مقرّر فرمود از صلب حسين ، امامان كه به پاى بدارند امر مرا و حفظ كنند وصيّت مرا . »

--> ( 1 ) . سورهء بقره ، آيه 3 . ( 2 ) . سورهء مجادله ، آيه 22 . ( 3 ) . ر . ك : كفاية المهتدى [ گزيده ] ، ص 69 - 71 ، حديث يازدهم .