بهشت است كه به نور او استضائه كنند و مهدى شفيع ايشان است در روز قيامت ، در آنجا كه اذن ندهد خداوند مگر آن را كه بخواهد و پسندد . » « 1 » ابن شاذان در مناقب مائة « 2 » به همان سند خوارزمى نقل كرده و نيز آن را ابراهيم بن محمّد حموينى شيخ الاسلام در فرايد السمطين « 3 » مسندا روايت كرده . [ ذكر حديث سوّم از ابن عياش ] پنجم : ابو عبد اللّه ، احمد بن محمّد بن عياش در مقتضب الاثر روايت كرده از ابو الحسن ثوابة بن احمد موصلى وراق حافظ از علماى عامّه به سند خود از ابى جعفر ، محمّد بن على عليهما السّلام از سالم بن عبد اللّه بن عمر كه گفت فرمود رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم : « به درستى كه خداوند ، وحى كرد به من در شبى كه مرا به معراج برد . . . . » تا آخر آن چه گذشت مختصرا در باب خصايص . ابو عبد اللّه بن عياش بعد از ذكر خبر گفته : من پيش از نوشتن اين حديث ، از ثوابهء موصلى ، ديدم آن را در نسخهء وكيع بن جراح كه در نزد ابى بكر ، محمّد بن عبد اللّه بن عتاب بود كه خبر داد مرا به آن نسخه از ابراهيم بن عيسى قصار كوفى از وكيع بن جراح و من آن را در اصل كتاب او ديدم . « 4 » سؤال كردم از او كه مرا حديث كند به آن ، يعنى بخواند آن را براى من يا من بخوانم آن را بر او و او گوش دهد يا اجازه دهد كه بتوانم به نحو روايت از او نقل كنم . امتناع كرد و گفت : تو را حديث نمىكنم به اين حديث به جهت عداوت و نصب ! و حديث كرد مرا به غير آن از ساير احاديث آن نسخه و از فروع كتابى كه جمع نموده بود در او احاديث وكيع بن جراح را ؛ آنگاه حديث كرد مرا به آن خبر ، پس از حديث ثوابه و

--> ( 1 ) . ر . ك : الاستبصار ، ص 23 ؛ الطرائف ، ص 174 ؛ العدد القويه ، ص 88 ؛ بحار الانوار ، ج 36 ، ص 270 . ( 2 ) . مائة منقبة من مناقب امير المؤمنين على بن ابى طالب و الائمّه من ولده عليه السّلام ، ص 47 - 48 . ( 3 ) . مائة منقبة من مناقب امير المؤمنين على بن ابى طالب و الائمّه من ولده عليه السّلام ، ص 47 - 48 . ( 4 ) . همان ، ص 24 .