راوى عرض كرد : « كسانى گمان مىكنند كه اين آيه نازل شد در حقّ ابى بكر و عمر و عثمان و على عليه السّلام . » فرمود : « خداوند دل‌هاى ايشان را هدايت نكند . كجا متمكّن شد دينى كه پسنديد آن را خداوند و رسولش به انتشار امر آن در امّت و رفتن خوف از دل‌هايشان و مرتفع شدن شكّ از سينه‌هاى ايشان در عهد يكى از آنها و در عهد على عليه السّلام با ارتداد مسلمانان و فتنه‌ها كه بر انگيخته شد در عهد ايشان و مقاتله‌ها كه واقع شد ميان ايشان و كفّار . » نيز روايت كرده از جناب رضا عليه السّلام كه فرمود : « دينى نيست براى آن كه ورعى ندارد و ايمان ندارد آن كه تقيّه نمىكند ، به درستى كه اكرم شما در نزد خداوند ، كسى است كه بيشتر عمل كند به تقيّه ، پيش از خروج قائم ما عليه السّلام ؛ پس كسى كه ترك كند آن را پيش از خروج قائم ما عليه السّلام ، پس او از ما نيست . » « 1 » سى و چهارم : فرو گرفتن سلطنت آن حضرت ، تمام روى زمين را از مشرق تا مغرب ، برّ و بحر ، معموره و خراب و كوه و دشت . نماند جايى كه حكمش جارى و امرش نافذ نشود و اخبار در اين معنى متواتر است . شيخ صدوق در علل « 2 » و عيون « 3 » و كمال الدين « 4 » روايت كرده از رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم در خبرى طولانى كه فرمود : « در شب معراج نظر كردم به ساق عرش . پس ديدم دوازده نور را ، در هر نورى سطر سبزى بود كه بر آن اسم وصيى بود از اوصياى من ، اول ايشان علىّ بن ابى طالب و آخر ايشان مهدى امّت من - صلوات اللّه عليهم اجمعين - . » پس گفتم : « اى پروردگار من ! اين‌ها اوصياى منند پس از من ؟ »

--> ( 1 ) . كمال الدين و تمام النعمة ، ص 371 . ( 2 ) . علل الشرايع ، ج 1 ، ص 6 . ( 3 ) . عيون اخبار الرضا عليه السّلام ، ج 2 ، ص 238 . ( 4 ) . كمال الدين و تمام النعمة ، ص 255 .