پنجم : جمع ميان كنيهء رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم و اسم مبارك آن حضرت در مناقب روايت است كه فرمود : « اسم مرا بگذاريد و كنيهء مرا نگذاريد . » ششم : حرمت بردن نام آن جناب چنان چه گذشت . هفتم : ختم وصايت و حجّت در روى زمين به آن جناب . هشتم : غيبت از روز ولادت و سپرده شدن به روح القدس و تربيت شدن در عالم نور و فضاى قدس كه هيچ جزئى از اجزاى آن به لوث قذارت و كثافت و معاصى بنى آدم و شياطين ملوّث نشده و مؤانست و مجالست با ملأ اعلى و ارواح قدسيه . نهم : عدم معاشرت و مصاحبت با كفّار و منافقين و فسّاق به جهت خوف و تقيّه و مدارات با آنها و تجنّب با ايشان و منزل نكردن در منازل آنان ، چنان كه همهء حجّت‌هاى خداوندى پيش از بعثت و بعد از آن ، بلكه در ايّام عزلت و غيبت خود داشتند و مؤالفت و مساورت مىكردند ، بلكه مناكحت و مزاوجت از طرفين داشتند و سال‌ها با فاسق منافقى حتّى مثل مروان ، نماز مىكردند و