دوم : شرافت نسب زيرا آن جناب داراست شرافت نسب همهء آباء طاهرين عليهم السّلام خود را كه نسب ايشان اشرف انساب است و اختصاص دارد به رسيدن نسبش از طرف مادر به قياصرهء روم و منتهى شود به جناب شمعون صفا ، وصىّ حضرت عيسى عليه السّلام . پس داخل شود در آن سلسلهء بسيارى از انبيا و اوصيا عليهم السّلام كه شمعون به آنها مىرسد . سوم : بردن آن حضرت را در روز ولادت به سرا پردهء عرش و خطاب خداوند تبارك و تعالى به او : « مرحبا به تو اى بندهء من ! براى نصرت دين من و اظهار امر من ، مهدى عباد من . قسم خوردم به درستى كه من به تو بگيرم و به تو بدهم و به تو بيامرزم و به تو عذاب كنم . » « 1 » تا آخر آن چه گذشت در باب اول . چهارم : بيت الحمد چنان چه نعمانى « 2 » و مسعودى « 3 » و غير ايشان « 4 » روايت كردند از حضرت باقر عليه السّلام كه فرمود : « از براى صاحب اين امر عليه السّلام ، خانه‌اى مىباشد كه او را بيت الحمد مىگويند ؛ در آن چراغى است كه روشن است از آن روز كه متولّد شده ، تا آن روز كه خروج كند با شمشير خاموش نمىشود . »

--> ( 1 ) . بحار الانوار ، ج 51 ، ص 27 . ( 2 ) . الغيبة ، ص 239 . ( 3 ) . اثبات الوصية للامام على بن ابى طالب عليه السّلام ، ص 267 . ( 4 ) . الغيبة ، شيخ طوسى ، ص 467 ؛ اعلام الورى باعلام الهدى ، ج 2 ، ص 289 .