و نيز از امير المؤمنين عليه السّلام روايت كرده كه فرمود : « خداوندا ! تو خالى نمىگذارى زمين خود را از حجّت خود بر خلق خود » « 1 » . و نيز روايت كرده از ابو حمزه كه حضرت باقر عليه السّلام فرمود : « قسم به خدا ! كه از روزى كه آدم را قبض كرده ، زمين را نگذاشته مگر اين‌كه در آن امامى بوده ، از براى آن‌كه مردم به آن امام راه خدا را بدانند ؛ و او حجّت باشد بر بندگان خدا ، و زمين بدون امامى كه حجّت باشد بر بندگان خدا نماند » « 2 » . و نيز روايت كرده از ابى على بن راشد كه گفت : « ابو الحسن يعنى موسى بن جعفر عليهما السّلام فرمود كه : زمين از حجّت خالى نماند ، و من و اللّه آن حجّت هستم » « 3 » . و نيز روايت كرده از ابى حمزه كه گفت : پرسيدم از امام صادق عليه السّلام كه زمين به غير امام مىماند ؟ فرمود : نه . اگر زمين به غير امام بماند اهل خود را فرو برد » « 4 » . و نيز روايت كرده است از محمد بن فضيل كه گفت : « به حضرت رضا عليه السّلام عرض كردم كه زمين بدون امام مىماند ؟ فرمود : نه . گفتم : روايت شده از ابو عبد اللّه كه بدون امام نمىماند مگر اينكه خدا غضب بر اهل زمين يا بر بندگان كند . فرمود : در آن هنگام زمين اهل خود را فرو برد » « 5 » . و نيز روايت كرده از ابى هراسه كه ابو جعفر عليه السّلام فرمود كه : « اگر امام يك ساعت از زمين برداشته شود زمين موج زند با اهل خود چنان كه دريا با اهل خود موج مىزند » « 6 » . مؤلف گويد كه اخبار در اين باب از طرق خاصه بلكه عامه بسيار است ، بلكه در جمله‌اى از اخبار وارد است كه « اگر باقى نماند در روى زمين مگر دو نفر هر آينه بايد يكى از آن‌دو نفر بر آن ديگرى امام باشد » « 7 » . چنان كه ثقة الاسلام كلينى در كتاب مذكور [ به ] سند خود از ابى الطيار روايت كرده كه امام صادق عليه السّلام فرمود : « اگر باقى نماند در روى زمين مگر دو نفر ، بايد يكى از ايشان حجت باشد » « 8 » .

--> ( 1 ) . كافى ، ج 1 ، ص 180 ، باب انه لو لم يبق فى الارض الا رجلان لكان احدهما الحجة ، ح 7 . ( 2 ) . همان ، ح 8 . ( 3 ) . همان ، ح 9 . ( 4 ) . همان ، ح 10 . ( 5 ) . همان ، ح 11 . ( 6 ) . همان ، ح 12 . ( 7 ) . همان ، ح 2 . ( 8 ) . همان ، ح 1 .