قصائد در پايان پيشگفتار يادآور شديم كه « فيض » سه قصيده از سروده‌هاى خود را به شيوهء شاعران متقدم ، در آغاز شوق المهدى قرار داده است ، بدين‌گونه : 1 - در مبدأ آفرينش ارواح ائمه هدى و قصه حضرت آدم و حوا . 2 - در قائم بودن جهان به وجود امام زمان عليه السلام . 3 - بشارت به ظهور موعود و منقبت آن زبدهء موجود . دور نيست كه اين نيز به پيروى از سه قصيده خواجه شيراز در آغاز ديوانش ، ( مدح شاه منصور مظفرى ، مدح شاه شجاع ، مدح قوام الدين صاحب عيار وزير شاه شجاع ) بوده است ! « فيض » در اين سه قصيده نغز مخصوصا قصيدهء نخست كه در آن از آغاز آفرينش انسان و تطور و تكامل او تا پيدايش نبى اكرم و ائمه طاهرين عليهم السلام ، بر اساس احاديث معتبر اسلامى ، سخن گفته ، منتهاى مهارت و استادى خود را به ثبوت رسانده است . نظر به اين كه قصيدهء نخست بسيار طولانى بود ، براى آن عناوينى قرار داديم تا موضوعات از هم جدا شود و خوانندگان احساس خستگى نكنند . به همين منظور در دو قصيده ديگر نيز با گذاردن سه ستاره در چند جا ، فاصله‌هائى به وجود آورديم . فيض در اين سه قصيده مضامين آيات قرآنى ، و عمده احاديث و روايات اسلامى به نقل از پيغمبر اكرم و ائمه طاهرين عليهم السلام و درباره آغاز آفرينش انسان و سير كمالى او تا ظهور پيغمبر اسلام و ائمه معصومين را به كار گرفته ، و مخصوصا در قصيده سوم علائم امام زمان و حالات و كارهاى برجسته او را در زمان ظهور بيان كرده است .