* چه خصوصيات و ويژگيهائى در واجبات تعبّديّه مورد بحث است ؟ 1 - قصد تعيين 2 - قصد وجه 3 - قصد قربت * قصد تعيين يعنى چه ؟ يعنى تعيين كند كه : مأمور به واجب : 1 - آيا ظهر است يا عصر ؟ 2 - ادائى است يا قضائى ؟ 3 - قضائى است يا كفّاره‌اى ؟ * قصد وجه يعنى چه ؟ يعنى قصد وجوب و يا استحباب داشتن ، بدين معنا كه : - اگر عبادت از جمله عبادات واجب است ، آن را به نيّت وجوب انجام دهد . - و اگر عبادت از جمله عبادات مستحبّه است ، آن را به نيّت استحباب بجا آورد . * قصد قربت يعنى چه ؟ يعنى : هدف اصلى از انجام مأمور به تقرّب و نزديكى به خدا باشد . حال : مجموع سه قصد را مثلا در نماز ظهر اين گونه نيّت مىكند كه : نماز ظهر ، بجا مىآورم كه بر من واجب است قربة الى اللّه * چه تفاوتى ميان متقدمين و متأخرين در امور ثلاثهء فوق وجود دارد ؟ - عند المتقدمين ، هر سه امر در انجام عبادت معتبر است - امّا : عند المتأخرين : 1 - قصد تعيين معتبر نمىباشد و به فرض اعتبار هم ، مخصوص به موارد مشترك است ، آن‌هم در فرض تمكّن از نيّت تعيين و الّا معتبر نيست . 2 - قصد وجه نيز دليلى بر اعتبارش وجود ندارد . پس : نيّت ذات العمل با قصد قربت كافى است . فى المثل : نيّت مىكنيد كه : نماز ظهر بجا مىآورم قربة الى اللّه * حاصل پاسخ اخير چيست ؟ اينست كه : قصد قربت از نظر متأخرين و متقدمين واجب و لازم است . * دليل وجوب قصد قربت چيست ؟ اين آيهء شريفه است كه مىفرمايد : وَ ما أُمِرُوا إِلَّا لِيَعْبُدُوا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ . * با توجّه به مقدّمهء فوق سومين اشكال شيخ اعظم به محقق قمى چيست ؟ خطاب به جناب قمى مىفرمايد :