ج : بر سر اينست كه : آيا قصد و ارادهء معصيت مانند خود معصيت حرام بوده و موجب عقوبت است يا نه . * چه پاسخى بر سؤال مذكور داده مىشود ؟ ج : دو دسته از آيات و روايات در اين زمينه وارد شده است . الف : رواياتى كه با صراحت مىگويد : نيّت معصيت نيز موجب عقوبت است ، لكن حكم به عفو آن عقوبت شده و متجرّى عقابى ندارد . ب : آيات و رواياتى كه ظاهر آنها دلالت بر ثبوت عقاب دارد ، يعنى نيّت معصيت هم عقاب دارد . * كدام اخبار به صراحت حكم به عفو عقوبت در تجرّى نموده‌اند ؟ ج : 1 - عن الصادق ( ع ) قال : انّ اللّه تبارك و تعالى جعل لآدم فى ذريّته . 1 - من همّ بحسنة و لم يعملها كتبت له حسنة . 2 - و من همّ بحسنة و عملها كتبت له بها عشرا . 3 - و من همّ بسيّئة و لم يعملها لم تكتب عليه سيّئة 4 - و من همّ بها و عملها كتبت عليه سيّئة . « 1 » * كدام فراز شاهد بر عفو عقوبت در تجرّى است ؟ ج : فراز سوم حديث 2 - عن الصادق ( ع ) قال : انّ المؤمن ليهمّ بالحسنة و لا يعمل بها فتكتب له حسنة و ان هو عملها كتبت له عشر حسنات . و انّ المؤمن ليهمّ بالسّيّئة ان يعملها فلا يعملها فلا تكتب عليه . « 2 » * كدام فراز حديث شريف دلالت بر عفو عقوبت در تجرّى دارد ؟ ج : آخرين فراز حديث 3 - عن موسى ابن جعفر ( ع ) قال : سألته عن الملكين ، هل يعلمان بالذّنب اذا اراد العبد ان يفعله او الحسنة ؟ فقال : ربح الكنيف و ربح الطّيّب سواء ؟ قلت : لا ، قال : انّ العبد :

--> ( 1 ) - مرات العقول ج 11 ص 287 . ( 2 ) - مرات العقول ج 11 ص 291 .