شاهد : در نصب « يعلم » به واسطهء « أن » و عطف آن بر مصدر مؤول و متخذ و متوهم از فعل قبل « لمّا يعلم » است و تقدير معنوى آن اين گونه است « لمّا يحصل علم اللّه الذين جاهدوا منكم و علمه للصابرين » . و الحق : لكن حق و صحيح اين است كه اين واو همان واو قسم اول است يعنى عاطفه است كه فعل مضارع بعد را كه توسط « أن » منصوب و تبديل به مصدر مؤول شده عطف بر مصدر متوهم و مفروض قبل مىكند ، و واو صرف كه كوفيون مىگويند نيست . كه اين قول مطابق با رأى بصريون است . السادس و السابع : ششمين و هفتمين قسم از اقسام پانزده‌گانه واو ، واوى است كه اسم ما بعد از آن ، جر داده مىشود و آنها عبارتند از : 1 - واو جاره قسميه كه تنها بر اسم ظاهر داخل مىشود و متعلق آن هميشه از مادهء « قسم » محذوف است ، مانند آيهء شريفهء : وَ الْقُرْآنِ الْحَكِيمِ إِنَّكَ لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ ( يس / 1 ) و مانند قول حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم دربارهء جايگاه ارزشى حضرت امير المؤمنين عليه السّلام در جواب ايشان كه سؤال كردند كه چرا براى من كسى به عنوان برادر قرار نداديد در وقتىكه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم بين صحابى خود عقد برادرى ايجاد كردند : « و الّذي بعثني بالحقّ ما أخّرتك إلّا لنفسي و أنت منّي بمنزلة هارون من موسى غير أنّه لا نبيّ بعدي ، و أنت أخي و وارثي و أنت معي في قصري في الجنة مع فاطمة ابنتي و أنت أخي و رفيقي » « 1 » شاهد : در دخول واو قسم بر اسم ظاهر و جر آن اسم و تعلق آن به « اقسم » محذوف است . فإن تلتها : اگر بعد از واو قسم و مجرور آن ، واو ديگرى قرار گيرد مثل آيهء شريفهء : وَ التِّينِ وَ الزَّيْتُونِ وَ طُورِ سِينِينَ وَ هذَا الْبَلَدِ الْأَمِينِ لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسانَ فِي أَحْسَنِ تَقْوِيمٍ ( التين / 1 - 4 )

--> ( 1 ) - كنز العمال : 13 / ح 36345 .