ابتدا مىكنم بنام خداى بخشندهء مهربان نيست خدائى مگر خداى هميشگى كه ثابت است . ثابت نيست خدائى مگر خدا ، « 1 » ايمان دارم به او ايمانى و راست گويم نيست خدائى مگر خدا ، مىپرستم او را و بندگى مىنمايم ، نيست خدائى مگر خدا طلب شفقت و مهربانى مىنمايم از او نيست خدايى مگر خدا ، ابتدا بنام خداست و سپاس مر خداى راست و چنگ در زدم بدامان خدا ، و تكيه دادم پشت خود را به سوى خدا ، آن چه خواست خدا ، چنان شد . نيست قوّتى مگر به خدا و نيست تهيّهء اسبابى مگر به خدا [ و كار خودم را به خدا وامىگذارم ] [ و يارى نيست مگر از سوى خدا و شكيبائى من نيست مگر به خدا ] و نيكو توانائى است خدا ، و نيكو مولايى است خدا ، و نيكو يارىكننده‌اى است خدا ، و نمىبخشد خيرات را مگر خدا و برنمىگرداند بديها را مگر خدا و آن چه با ماست از نعمتها پس از جانب خداست و بتحقيق كه امر همهء آن از براى خداست و طلب مىنمايم كه كافى باشد مرا خدا و طلب مددكارى مىنمايم از خدا [ و طلب بازبرگرداندن مىكنم از خدا ] و طلب قبول پشيمانى مىكنم از خدا و طلب آمرزش مىنمايم خداى را و طلب فريادرسى مىكنم خداى را و رحمت خداى باد بر محمّد كه فرستادهء خداست و بر آل او و بر پيغمبران خداى و بر فرشتگان خداى و بر جميع صلحا از بندگان خداى ، بدرستى كه اين نامه از جانب سليمان است و بدرستى كه نوشته شده در اين نامه كه ابتدا بنام خداى بخشندهء مهربان است بدرستى كه بزرگى نكنيد بر من و بيائيد به سوى من در حالى كه باشيد فرمانبرداران « 2 » نوشته و حكم نموده است « 3 » خدا كه هر آينه غالب مىشوم من و فرستادگان من ، بدرستى كه خدا توانا و غلبه‌كننده است زيان نمىرساند شما را مكر ايشان به چيزى بدرستى كه خدا بدان چه مىكنند ايشان آگاه است « 4 » و بگردان از براى من از نزد خود

--> ( 1 ) در هر يك از فقرات « حقا » و « ايمانا » و « صدقا » و « تعبّدا » و « رقّا » و « تلطفا » و « رفقا » چيزى مقدر است ، يعنى ثابت مىگردانم خداى را و اقرار به وجود او دارم ، ثابت نمودنى كه شكى نيست در آن ؛ و ايمان و اعتقاد دارم به خداى ، ايمانى يقينى جازم و راست . گويم كه زبان من موافق است با اعتقاد من ، و آن هر دو با نفس الامر و واقع ؛ و پرستش و بندگى مىنمايم خداى را پرستشى كه خداى تعالى سزاوار و مستحقّ پرستش و بندگى است و طلب شفقت و مهربانى مىنمايم از خداى شفقتى و مهربانى كامل كه شامل جميع احوال من باشد در دنيا و آخرت . و اللَّه يعلم ( 2 ) اين آيه در سورهء نمل است . ( 3 ) اين آيه در سورهء مجادله است ، يعنى نوشته و ثبت نموده است خداى تعالى در لوح محفوظ كه هر آينه غافل [ غالب صح ] خواهد شد خداى تعالى و پيغمبران او بر كفار فارس و روم . و اللَّه يعلم ( 4 ) اين آيه در سورهء آل عمران است .