شما چه قدر است ؟ فرمود : به خاك افتادن آنها از پنجاه سالگى تا شصت سالگى است . عرض كردند : يا رسول اللَّه ! پس هفتاد ساله‌ها چه ؟ فرمود : كم‌اند افرادى از امّتم كه به هفتاد برسند ، خدا رحم كند به هشتاد ساله‌ها ( 19 ) ! وهب از سنّ يك نفر پرسيد : جواب داد ، شصت سال . گفت : سزاوار است كسى كه شصت سال رو به خدا مىرود ، آمادهء مرگ باشد . روايت شده است : تو شصت سال به جانب خدا حركت دارى ، نزديك است كه سفرت پايان يابد و در سر منزل فرود آيى . ( 20 ) از بعضى نقل كرده‌اند كه مىگفتند : ما آرزوى جوانى را مىداشتيم ، اما وقتى كه جوانى نزد بزرگتر از خود سخن مىگفت ، از تمام خوبى جوانى دست شستيم ! حسّان و پدرش ثابت و جدّش منذر ، و همچنين پدر منذر ، هر كدام ، صد و چهار سال عمر كردند . هر وقت براى عبد الرّحمن ، حديثى چون حديث زير را نقل مىكردند ، براى شنيدن آن گردن مىكشيد ، و دست به دست مىساييد ، و او در چهل و هشت سالگى مرد ، « مقدار عمر تو در برابر زندگى در بهشت همچون يك نفس كشيدن است ، پس اگر آن يك دم را تباه كردى ، زندگى ابدى را از دست داده‌اى ، و براستى كه تو از زيانكارانى . » از آن بزرگوار است : فرزند آدم را آفريدند و در كنار او نود و نه نوع مرگ هم آفريده شد ! اگر آن مرگها به خطا برود ، وى به پيرى مىرسد . ( 21 ) على ( ع ) مىفرمايد : « بهاى باقيماندهء عمر آدمى را كسى نمىداند ، زيرا بدان وسيله از دست رفته را جبران ، و نابود ساخته را مىتوان احيا كرد . » ( 22 ) ابن معتزّ مىگويد : بزرگتر را گرامى بدار ، زيرا او پيش از تو خدا را شناخته است ، و به كوچكتر مهربانى كن ، زيرا او از تو به دنيا ناآشناتر است . سبط گويد : كسى كه سنّش بالا رفته و استخوانش خورد شده ، و خواب راحت ندارد ، و طعم خواب را از ياد برده ، دهان باز كرده ، در غم دنياست گويى