در بارهء آيهء : وَ أَرِنا مَناسِكَنا ( 84 ) دو معنى نقل كرده‌اند : يكى آن كه مقصود از ديدن ، به چشم ديدن است و ديگر اينكه مقصود ، ديدن با چشم دل است ، يعنى ، ما را آگاه ساز . حطايط مىگويد : « بخشنده‌اى را كه از ضعف و لاغرى مرده باشد و بخيلى را كه هميشه زنده بماند ، به من نشان بده ، تا شايد من هم با تو هم عقيده شوم ؟ ! ( 85 ) » ابن ابى يعفور از امام صادق ( ع ) نقل مىكند كه آن بزرگوار فرمود : « مردم را به نيكوكارى - نه به زبانتان - دعوت كنيد تا آنها از شما تلاش ، راستى و پرهيزگارى در عمل مشاهده كنند ( 86 ) . » از حضرت موسى بن جعفر ( ع ) نقل كرده‌اند كه به مردى از اصحابش فرمود : « فلانى از خدا بترس و سخن حق را بگو هر چند كه باعث هلاك تو شود ، در صورتى كه رستگارى تو در آن است ، و فلانى از خدا بترس و باطل را رها كن ، هر چند كه نجات تو در آن باشد ، در صورتى كه باعث هلاكت تو است ( 87 ) . » موسى بن بكر واسطى از حضرت ابو الحسن ، موسى بن جعفر ( ع ) نقل كرده است كه فرمود : « مردم زمين تا وقتى كه به يك ديگر محبّت كنند ، و امانت رعايت كنند و به حق عمل كنند ، مورد مرحمت خداوندند ( 88 ) . » معاوية بن عمار از امام صادق ( ع ) نقل كرده است كه فرمود : « امانتدارى باعث بىنيازى است ( 91 ) . » و آن گرامى فرمود : « از خدا بترسيد ، و امانتها را به سفيد و سياه - اهل حروراء ( 90 ) باشند يا اهل شام - بازگردانيد ( 91 ) . » و فرمود : « امانت را به صاحبش برگردانيد ، زيرا پيامبر خدا ( ص ) نخ و سوزن را به صاحبش باز مىگرداند ( 92 ) . » و فرمود : « براستى اگر قاتل و آن كسى كه شمشير بر فرق جدم على ( ع ) زد ، امانتى به من بسپارد ، و از من راهنمايى و مشورت بخواهد ، من پس از پذيرش