برومند ( 1 ) دارش درخت اميد * سرش سبز و رويش ( 2 ) به رحمت سفيد به راه تكلف ( 3 ) مرو سعديا * اگر صدق دارى بيار و بيا تو منزل‌شناسى و شه راهرو * تو حق‌گوى و خسرو ، حقايق شنو چه ( 4 ) حاجت كه نه كرسى آسمان ، * نهى زير پاى قزل ارسلان مگو پاى عزت بر افلاك نه * بگو روى ( 5 ) اخلاص بر خاك نه اگر بنده‌يى ، سر برين در بنه * كلاه ( 6 ) خداوندى از سر بنه به درگاه فرمانده ذو الجلال * چو درويش پيش توانگر بنال ، . . . . . . . . . .