هو العزيز پيش‌گفتار طبع اول ايزد يكتا را منت و سپاس دارم كه توفيق درك يكى از اعصار مشعشع ادبى ايران را به اين بنده كمترين عنايت فرمود و در راه خدمت به فرهنگ ، باب هدايت به رويم گشود ، تا در پرتو رهبريهاى همه سويهء شاهنشاه آريامهر دادگستر ، كه جهان امروز ، رهين ابتكارات دانش‌پژوهانه و فرهنگ‌پرورانه اوست ، در انجام تكاليف ملى خود گامى بردارد و نامى بگذارد . راهبر عظيم الشأن ما خواسته است ، سنن باستانى و آثار كهن ايران كه مبناى ارج‌شناسى ايران و ايرانى است ، اعم از سخنها و نقشها و سنگ نبشته‌ها و سكه‌ها و بناها برجاى بماند و به موازات خط يادگارهاى پرشكوه گذشتگان ، نسل فعلى به سازندگى آغازد و عالىترين نمونهء تمدن عصر حاضر را در كشور دير زيسته و ديرپاى ايران بوجود آورد . بيگمان ، همهء افراد ميهن ، پيرو اين نيت و مجرى چنين همت و حميت‌اند . در اين ميان گروهى وظيفهء خود ميدانند كه در راه اجراى منويات شخص اول مملكت كه متضمن صلاح ملك و ملت است ، دقيقه‌يى از وقت خود را مهمل نگذارند و در حدود توش و توان خويش در هر راه پيش روند و شأنى از شؤون كشور را « فرمان نيوشانه » بيش برند . ترقيات اجتماعى بر اثر انقلاب شاه و ملت نصيب ما شده و تحولاتى كه از اصول دوازده‌گانهء منشور آزادى و آبادى ميهن ، ناشى گرديده ، پيشرفتهايى كه بهرهء صنعت و تجارت ما شده ، بجاى خود درخور ستايش است ، اما لواى فرهنگ